08-01-2012 Werkelijkheid

Er was eens een dame die veel last had van de zendmasten op de flat tegenover haar.
Zij was jaren geleden de oprichtster van een protestgroep tegen zendmasten, en heeft vaak de pers gehaald.
Zij meldt nu:
Gister ben ik onverwachts naar den Haag geweest. Een vriendin en ik zouden naar de markt in Rotterdam gaan en bij het metrostation Zuidplein zagen we dat je nu rechtstreeks naar den Haag centraal kon met de metro. Dus......... we gingen naar den Haag.
Nu was het altijd zo dat ik blij was dat ik de metro uit kon bij Beurs en nu naar den Haag. Bellende en internettende mensen om je heen maar totaal geen last dus weer een pluspunt.

Opgemerkt zij, dat deze persoon nog steeds zonder afscherming aan de zendmasten van de flat tegenover haar is blootgesteld. Het enige wat gedaan is, is het succesvol afvangen van de *dirty air* welke die zendmasten met zich mee dragen, en volgens mij de meeste biologische effecten veroorzaken.

Zij is het levende bewijs, dat elektrosensitiviteit toch een omkeerbaar proces is. En door zelf wat te ondernemen de problematiek niet alleen een halt kan worden toegeroepen, maar ook de gevoeligheid sterk gereduceerd kan worden.
*Er mee leren leven* is dus een achterhaalde visie.

Er is een goed nederlands beschermd forum waar er meer over verhaald wordt.
Maar ik krijg sterk de indruk dat het merendeel van de zg. *elektrosensitieven* liever lui dan moe is.
Velen halen de schouders op, en zijn zelfs niet bereid een en ander te lezen. Of (gratis) te proberen!
Verschillende groepen zijn bezig met zg. *witte zones*, maar ik vraag mij af of dat nog wel nodig is.

Er zijn personen die nog op zoek zijn om een diagnosemiddel te ontwikkelen voor elektrosensitieven, terwijl ik een reparatiemiddel heb ontworpen, welke de verschijnselen teniet doet.
En de effecten op het lichaam kan ik goed elektronisch meten.

Naschrift 09-01-2012:

www.ehs-ervaringen.nl/blog/2012/01/de-claesmog-voorbij-klagen-en-slachtoffer-zijn/

09-12-2011 LTE proeven

Het Antennebureau heeft gemeld, dat TNO een aantal proeven met LTE heeft gedaan.
Zie: tno-test-nieuwe-generatie-mobiele-netwerken

Op andere plaatsen heb ik ook al proeven van anderen kunnen meten.

Nieuws

De website wordt steeds aangepast.
Via het engelse vlaggetje komt men op de engelse pagina's.

***********************************************

Kijk ook eens op www.stopumts.nl voor nederlands nieuws,
maar ook voor Vlaams en Internationaal nieuws.

en op www.beperkdestraling.org voor vlaams nieuws

09 -12 -2011: Is deze pagina opgeschoond en opgeruimd

Ouder nieuws staat nu op Pagina 11a.html en Pagina11b.html en Pagina11c.html en Pagina11d.html en Pagina11e.html en Pagina11f.html en Pagina11g.html

Het voorlaatste staat op Pagina11h.html

02-02-2011 Montagnier en homeopathie

Wat velen met mij allang wisten is nu wetenschappelijk bewezen!

Dr. Luc Montagnier, de franse viroloog die in 2008 de Nobel Prize won voor zijn ontdekking van het AIDS virus, heeft de wetenschappelijke wereld verrast met zijn zware ondersteuning voor homeopathie.

Inderaad, water is een medium dat informatie, cq. frequenties heel lang kan vasthouden en onthouden.

Enfin, hier volgt een artikel over Montagnier.

20-04-2011 Eigen onderzoekspunten

Mijn momentele aandachtspunten zijn:

1. Wie is er elektrosensitief, en op welke manier kan men de gevoeligheid verminderen
....(daar zijn redenen voor, en die kan men aanpakken)
2. Wat is het eigenlijk waar elektrosensitieven op reageren
....(dat is heel anders dan menigeen denkt)
3. Het sprookje van de dosis/response bij elektrosensitieven
....(bij echte elektrosensitieven geldt dat helemaal niet)
4. Magnetische velden, elektrische velden en frequenties
....(bepaalde *indringende* frequenties zijn normaal gesproken onbekend)
5. Waarom Stetzer fiters en de Stetzer meter ontoereikend zijn
....(ze zijn veel te beperkt, en meer helpt hier helemaal niet)
6. Dirty power, en hoe die goed te kunnen meten
7. Dirty air, hoe te detecteren en te meten
8. Praktijkgevallen
9. Oplossingen, waarvan rechts één voorbeeld

Ja, de meetapparatuur wordt steeds beter, en wat er binnenkort
aan gaat komen maakt het nog veel interessanter en opent hele
nieuwe mogelijkheden.
Dat is ook nodig want de overheid is bezig het hele frequentie
spectrum dicht te timmeren.
Denk maar aan de 450 MHz band, het LTE op 800, 900, 1800,
2000 en 2560 MHz.

Home | Nieuws | Feiten | Appell's | het bitje | Elektrosmog | Symptomen | DECT |

Kritiek | Info | SBM-2008 | Bouwbiologisch huisonderzoek | Literatuur | Alternatief | Links | Kontakt |
Google Web www.milieuziektes.nl

28-09-2009 Niet hoog- maar laagfrequent gevaarlijk

Het is al langere tijd mijn overtuiging dat niet de hoogfrequente draaggolven van de mobiele telefonie de gevarenbron zijn, maar veel meer de laagfrequente informatie welke zich daarop bevindt.
Dat kan zijn in de vorm van modulaties (de digitale in stukjes gehakte informatie( evenals ander vuil.

Ik ben hierover in kontakt met enkele wetenschappers, waaronder ook Andrew Goldsworthy, die mij op 23-09 een van zijn reacties, als open brief, mailde.

Afgezien van het feit, dat er in mijn geluidsopnames (zie Info) geen plaats is voor enig hoogfrequent signaal, en elektrosensibelen bij het aanhoren ervan dezelfde verschijnselen ervaren als bij de echte bron, heb ik gemerkt bij de vele metingen, dat de signalen van mobiele telefonie ook veel *VUIL* bevatten.

Vaal zijn dat signalen in het VLF gebied. Dat heb ik kunnen meten bij radarsignalen, UMTS signalen en nu ook bij GSM/UMTS signalen.
Dat was onlangs in een woning, evenals in de tuin zeer sterk aanwezig.
Dat zijn ruimtelijke signalen, waar men in feite weinig tegen kan ondernemen. (Bepaalde filters werken alleen in het elektriciteitsnet, maar niet daarbuiten!)

15-02-2012 Kennisbericht EMV op het werk

Op 13-02-2012 heeft het Kennisplatform EMV het Kennisbericht *EMV op het werk* uitgebracht.
Het bevat veel letters, maar weinig waar we wat een hebben.
Ik vind het niet eens de moeite waard om het hier te plaatsen.

Overweldigend nieuw is het advies:

Een werknemer die zich zorgen maakt over de risico's van elektromagnetische velden op de werkplek kan zich in eerste instantie tot de werkgever richten en in tweede instantie tot de arbodienst waar de werkgever bij aangesloten is.

Welke arbodienst weet iets af van elektrosensitiviteit, en hoe daarop te handelen?
Naar het schijnt klust Eric van Rongen bij met het geven van arbocursussen. Hij is secretaris van de Gezondheidsraad, en heeft zitting in de ICNIRP. Beide organisaties willen niets weten van biologische effecten (a-thermische effecten) beneden de *heilige* grenswaarden.

De een na laatste zin van het Kennisbericht *Elektromagnetische velden op het werk* bevat de zinsnede:

De mededeling: De Klankbordgroep EMV is in de gelegenheid gesteld om te reageren op het concept Kennisbericht zou opgevat kunnen worden als zou Stopumts betrokken geweest zijn bij de eindredactie van het onderhavige Kennisbericht. Dat is geenszins het geval.

Er is wel gesproken over het concept, maar de NGO's hebben totaal geen zeggenschap over welke wijzigingen er uiteindelijk doorgevoerd worden (weinig dus) en dus helemaal geen verantwoording kunnen dragen over de EINDredactie waar men de NGO's op sluwe wijze wel verantwoordelijk voor willen maken onder de noemer: zie je wel dat er met de klankbord is overlegd!

Met smart wacht ik al geruime tijd op twee herziene Kennisberichten:
1. Elektrogevoeligheid
2. Hoe te meten.
Van beide is in velden of wegen iets te bekennen
.

 

25-02-2012 Genuis&Lipp 2011.

Stephen J. Genuis en Christopher T. Lipp hebben een artikel geschreven over elektrosensitiviteit.
Hierbij heeft men, en dat is nieuw, een inventaris gemaakt van wat er zoal over dit fenomeen bekend is.
Het originele engelse artikel staat hier.

Het artikel heet:
Elektromagnetische Hyper Sensitiviteit: Feit of Verbeelding?

Het is nu in het Nederlands vertaald. En kan hier gedownload worden.

Een interessant Voorwoord hiertoe van Diagnose-Funk is hier te downloaden.

Andere artikelen van Genuis: Public Health- EMF.pdf en: Genuis 2008.pdf

Genoemd artikel van Genuis&Lipp 2011 is een goed verhaal om wetenschappers en artsen onder de neus te houden.

 


10-04-2011 *Dirty air*

Het is niet voor de eerste maal dat ik geschreven heb, dat er zo weinig personen zijn die zich diepgaand in het fenomeen elektrosensitiviteit verdiept en begrepen hebben, en tot de conclusie gekomen zijn, dat veel elektrosensitieven zelfs op uiterst geringe velden helemaal uit hun dak kunnen gaan.

De *beterwetende* techneuten blijven volhouden dat men pas bij hoge veldsterktes wat kan merken, maar dat is volkomen fout. Het *dosis-response* principe geldt niet voor elektrosensitieven.

Dirty electricity verdeel ik in twee categoriën:
- dirty power wat zich in het electriciteitsnet bevindt, en wel op de fase.
- dirty air, dat zijn vuile frequenties die zich in de ruimte, in de lucht dus, bevinden.
Het zijn frequenties die zich eigenlijk tussen het laagfrequente en hoogfrequente gebied bevinden.
Vaak tussen 5 kHz en 15 MHz.

Herhaaldelijk kom ik bij elektrosensitieven, die het in en rond hun woning zwaar hebben en last hebben van elektrosmog.
Opmerkelijk is in een aantal gevallen, dat er van hoogfrequente straling praktisch nauwelijks sprake is.
Zelfs zijn er gevallen waar de elektrische stroom helemaal is uitgeschakeld, maar men zich toch beroerd voelt. De fase- en de nulleider zijn dan weliswaar spanningsloos, maar de aardeleiding blijft dan wel nog aangesloten.
En vaak is het dan zo, dat er op de aardeleiding vervuilende frequenties zitten.

Hieronder een dergelijke spectrumanalyse.
De groene lijn is de sweep, de gele het gemiddelde van verschillende sweeps, en de rode vormen de maximale pieken.
Opmerkelijk is ook, dat het ene moment de sweepcurves boven de gele lijnen zitten en het volgende moment er ver onder. het schommelt dus ook nog eens.

Tja, dergelijke beelden tonen dan niet alleen de aardeleiding, maar ze zijn ook nog eens in de grond en lucht aanwezig. En als dat over een groter gebied aanwezig is, kunnen gevoelige elektrosensitieven maar één ding doen, en dat is verhuizen.
Alhoewel de sterkte van de velden niet zo hoog is, zijn ze toch zwaar genoeg om bij elektrosensitieven tot lichamelijke klachten te leiden.

Wanneer er spanning op het electriciteitsnet wordt gezet, blijken er daar vrijwel geen pieken aanwezig te zijn. Ook vrijwel geen in het bekende gebied tussen 5 kHz en 150 kHz.
Weet ook, dat voor vervuilende stroom in het elektrische leidingnet, de z.g. *dirty power*, de meter en filters van Stetzer slechts werken tot ca. 150 kHz. Onze Entech meter kan in de wandkontaktdozen tot ca. 800 kHz meten. De Bajog filters, via EMV-Newline, kunnen tot ca. 40 MHz filteren.
Lees de waarschuwing op: http://www.milieuziektes.nl/Pagina12c.html

Buiten zendmasten, DECT telefoons, draadloze modems, etc. zijn er kennelijk nog genoeg andere elektrosmog bronnen die een aantal mensen het leven zuur kunnen maken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hieronder een spectrumanalyse gemeten aan een gasfornuis.
De frequenties komen hier binnen via de gasleiding, die zelfs op een andere plek geaard is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Belangrijk punt is:

Ook al kun jij met een hoogfrequent meter, of een laagfrequent meter niets meten, met speciale meetapparatuur zijn er toch wel degelijk bepaalde storende signalen vast te stellen.

En als elektrosensitieven klagen, neem hun klachten dan toch maar serieus.

 

Naschrift 27-04-2011

Nieuwe gezichtspunten:

Elektrische velden kunnen energie in weefsel inbrengen.
Magnetische velden kunnen energie verwijderen.

Deze informatie komt van PIERS (Progress in Electromagnetic Research Symposium)

20-05-2011 Grenswaarde discussie

Ja, ik weet zeker dat men mij weer wil verketteren.

Er wordt geroepen: *De straling moet naar beneden, hij moet naar beneden*.

Maar niemand geeft eigenlijk aan tot hoever dat zou moeten.
Sommigen roepen wel het een en ander, maar dat slaat nergens op.
Weinigen hebben echter een reeel beeld voor ogen.

In Nederland worden de ICNIRP richtlijnen gehanteerd (waar men best van mag afwijken, zoals men in Belgie al lanegr heeft gedaan).
Die zijn voor Mobilfunk (want daar heb ik nog geen passende nederlnadse benaming voor) als volgt:
41 V/m, 58 en resp 61 V/m voor GSM900, GSM1800 en UMTS.,
ofwel 4,5 W/m², 9 en resp. 10 W/m².

De providers mogen daarom bij bijvoorbeeld GSM900 met maximaal 4.500.000 µW/m² *stralen*
Wettelijk gezien mogen ze dat.

Echter, in de praktijk hebben veel providers afgesproken dat zij een maximum van ca. 3 V/m ofwel het equivalent van 24.000 µW/m² als een maximum zullen proberen te handhaven.

(Tesamen met technici van Agentschap Telecom hebben wij vlak voor een antenne 30.000 µW/m² gemeten. Dat was wel een aantal jaren geleden.)

Uitgangspunt van de TNO-Cofam studie was een veldsterkte van 1 V/m BINNENSKAMERS, ofwel een stroomdichtheid van 2.600 µW/m² .

Op StopUMTS is nu een meetrapport van Sandalfon te zien, waar men op een singe lin Groningen een aantal bomen heeft gemeten op HF straling.
Dat is dus niet binnenskamers, maar in de openlucht. De hoogst gemeten waarde bleek 8.675 µW/m² te bedragen. De in het rapport gebruikte HF meter geeft doorgaans lagere waarden aan dan die van Gigahertz, die in de praktijk geweldig kunnen variëren (tussen 50 en 3.000 µW/m² onderling).
Dat is in feite slechts een derde van wat de providers proberen na te streven.
Sandalfon haalt ten onrechte de Bouwbiologische Richtlijnen erbij, maar die gelden slechts voor slaapvertrekken, en niet voor studeer/woonkamers, waar een 100-voudige waarde geldt.
Het is jammer dat Sandalfon heeft nagelaten op de mooie Google plaatjes tevens de betreffende zendmasten te positioneren, in relatie tot hun meetpunten.
Zo zijn er plekken met tussen grofweg 50-400 µW/m² en 400 en 1000 µW/m².

Zo zijn er bomen met 57 µW/m², die er beschadigd uitzien. Het Kennisplatform EMV zal wel verklaren dat zulks door *uitheemse wildplassers* veroorzaakt is, maar het roept wel vragen op.

Natuurlijk, iemand stelde vroeger eens 0 µW/m2 als veilige ondergrens, maar dat is niet meer haalbaar.
Ik wordt al als rariteit gezien, daar ik geen mobieltje of smartphone gebruik of bezit.
Het lijkt wel of iedereen niet meer zonder kan.
Bussen, treinen, restaurants, bars, hotels, stranden, scholen, ze worden allemaal dichtgespijkerd met elektrosmog zenders. Er is geen ontkomen meer aan.

Aanbevelingen van 0,6 V/m, ofwel 1.000 µW/m² brengen dan in feite ook geen soelaas.
(Elektrosensitieven kunnen al bij minder dan 0,02 V/m ofwel 1 µW/m² met lichamelijke klachten reageren)

M.a.w. tot hoever dient de HF straling dan teruggebracht te worden?
En dat al die *oorwarmers* en duimgymnasiasten* nog kunnen *genieten* van hun speeltje.

Weet ook, dat niet de hoogfrequente draaggolf zo gevaarlijk is, maar de zich daarop bevindende modulaties.
Zie ook nieuws van 10-04 en 20-04, waar kennelijk nog niemand over heeft nagedacht, en zich de konsequenties heeft gerealiseerd.

Het grote gevaar schuilt in een geheel andere hoek.

Er zijn ook ander manieren om de problematiek aan te pakken, bv. bij de zenders zelf met een radius van 3 km.

Naschrift:

Bij normale *gezonde* mensen begint er pas wat te knagen bij stralingshoeveelheden boven de 50.000-100.000 µW/m².

Bij veel zendmasten meet ik BINNENSKAMERS maximaal waarden van ca. 200 µW/m² per zendmast en soms op de zolder iets van ca. 450 µW/m² en dan breedbandig met *Spitzenwerte*..

Mij is ook gebleken, dat men elektrosensitief kan worden bij 200-2.000 µW/m², mits men een beschadigd immuunsysteem heeft.

Met andere woorden, bij de momentele stralingshoeveelheden van zendmasten lopen de normale *gezonde* mensen mijns inziens. weinig risico.
Echter, voor die personen welke een beschadigd immuunsysteem hebben, begint het risico dus al bij hoeveelheden van 200 µW/m².

Dus voor de zwakkeren in de samenleving is een hoeveelheid van 200 µW/m² BINNENSKAMERS dan in feite een gewenste grens (= 0,275 V/m).

Er kunnen een groot aantal redenen zijn voor een beschadigd immuunsysteem, zelfs zonder elektrosmog.

Ook al die angstmakerij over kanker dient men anders te bekijken:
Zendmasten veroorzaken geen kanker, want als dat zo zou zijn, zouden we inmiddels allemaal kanker moeten hebben, wat gelukkig niet het geval is.
Het is echter wel zo, dat velen een kankervirus in het lichaam hebben, dat misschien pas over 40-60 jaar tot ontplooing komt of zelfs nooit. Dat hangt ook weer met het immuunsysteem tesamen.
Wel is het zo, dat elektrosmog een beginnende groei van kankercellen als een katalysator kan aanjagen tot versnelde groei.
Er wordt ons verteld, dat de incubatietijd voor kanker zo'n 10-20 jaar is. Dat is niet correct.
Samuel Milham stelt als epidemioloog in zijn boek *Dirty Electricity* dat hij uitbarstingen van kanker door dirty electricity op termijnen van twee tot drie jaar heeft waargenomen.
Dat moet men maar eens over de tong laten gaan, zoals de duitsers zeggen.

Ik zie het zo: Dat er momenteel een groei in kankergevallen is, ligt aan het feit dat deze personen sowieso door allerlei oorzaken uitbarstingen van kanker zouden krijgen; alleen door de elektrosmog nu zeer versneld.

Ik noem bewust steeds de term elektrosmog, en niet zendmasten, want die vormen slechts een gedeelte van deze grote uitgebreide familie.
Onderschat niet de mobieltjes, de DECT telefoon, het draadloze modem/router en de vele magneetvelden.

PS. De hoeveelheid zwakkeren in de samenleving is veel groter dan menigeen denkt.
Vele *sterke* kerels in de kracht van hun leven vallen ineens om. Zomaar.

Naschrift 21-05:

In een schrijven aan de Groningse raadsleden hanteert de woordvoerder van Sandalfon minimale stralingswaarden voor mobieltjes, waarbij deze nog zouden werken, nl. resp. 0,001 en 0,0001 µW/m² voor GSM resp. UMTS.
Mij is echter een bedrag van 0,02 µW/m² voor GSM bekend.
Aangezien UMTS zenders slechts veel kortere afstanden kunnen overbruggen dan GSM, lijkt mij de opgegeven waarde voor UMTS zeer onwaarschijnlijk. Een UMTS mobieltje begint weliswaar bij het inbellen met een lager vermogen, maar bouwt dat toch stapsgewijs behoorlijk op, en heeft *kracht* nodig, zeker bij nauwkeurige data-overdracht.

Zeker wanneer men met overheden in de clinch wil gaan, dient men zich van juiste feiten te bedienen.
Het verwarren van fact & fiction doet de zaak daarbij geen goed.

En ik heb moeten vaststellen dat een aantal personen feiten uit hun verband rukken en met fictie proberen mensen bang te maken.
Zeker, men kan proberen raadsleden bang te maken, maar die weten van toeten noch blazen, en zeker niets van deze ingewikkelde materie. Zij zullen daarom bij officiele instanties navraag doen, en als die dan stellen *flauwekul*, is het pleit verloren.
Waarschuwen met juiste feiten is iets anders dan bang maken met fictie.
Er zijn nog steeds lieden die proberen het wiel opnieuw uit te vinden, en zich niet verdiepen in de materie.

Tenslotte nog dit: Het Antennebureau heeft eens verklaard dat het technisch niet mogelijk zou zijn om in Nederland de grenswaarden te verlagen.
Moeten ze toch echt eens dringend op bezoek gaan bij onze zuiderburen, die voor GSM900 in plaats van 41 V/m slechts 3 V/m als grenswaarde hanteren, en waar iedereen naar hartelust kan telefoneren of zijn/haar *slimme* mobieltje kan laten internetten.
Technisch niet haalbaar? Onzin, flauwekul, zoals meerdere uitspraken van het Antennebureau, de voorvechter van de providers.

2e Naschrift 29-05:

Wat in de hele discussie over grenswaarden ontbreekt is een grenswaarde voor mobieltjes.
De gebruikte SAR waarde is op zich al een onding.
Niemand roept echter dat deze *krengen* ook qua straling naar beneden gebracht dienen te worden.
Merk ook op, dat gevonden kankers niet betrekking hebben op zendmasten, maar op mobieltjes.
Naast mobieltjes dienen daarbij ook DECT telefoons en draadloze (Wifi) modems/routers betrokken te worden.

27-01-2012 Karen Oproep

Hierbij nog eens een oproep om Karen van Loon de helpende hand te bieden.

Karen is ziek en heeft medische behandlingen nodig. Maar daarbij moet zij ook in een stralingsarme omgeving verblijven.
Gevraagd wordt een plek binnen een straal van ca. 50 km van Oss waar zij kan verblijven.
Karen is niet alleen gevoelig voor hoogfrequente straling maar ook voor laagfrequente velden.

Op 14 Februari moet zij de huidige verblijfplaats verlaten en naar Megen kan zij niet meer terug.
De gemeente Oss evenals de GGD weigeren iedere medewerking!
Helaas is Karen een autochtoon en heeft daarom geen rechten meer.
Klinkt misschien cru, maar als je ziet hoe gelukszoekers uit het buitenland in de watten worden gelegd, en een persoon als Karen, die buiten haar schuld zo ziek is, en zieker wordt, zo in de steek gelaten wordt.

Karen zit in een vicieuze cirkel. Aan de ene kant al die virussen en bacterien in haar lichaaam, en aan de andere kant haar elektrosensitiviteit. Het samenspel drukt haar immuunsysteem naar nul.

En wat het ene dan iets omhoog kan brengen doet het andere weer teniet.

Het wordt tijd dat al die *protestanten* tegen UMTS zendmasten hier ook eens naar kijken en massaal hier actie ondernemen.

05-07-2011 Rife frequentie therapie

Heden is er een historisch bericht gekomen over een doorbraak ontrent de behandeling van kanker met de Rife frequentie therapie (al sinds 1930 bekend).

Verschillende menselijke kanker cellen werden in vitro behandeld met een Rife-Bare machine.
De tests werden gedaan in 2009-2010 in een kanker instituut in Philadelphia.
De resultaten waren beter dan men gehoopt had, en de professionele kanker wetenschappers waren stomverbaasd.
Lees meer onderaan Pagina61.html onderaan.

 

11-07-2011 Literatuur

Aanbevolen boeken, zie Literatuur:

15-07-2011 Oproep voor vacanties

Vele elektrosensitieven willen ook wel eens op vacantie.
En stellen zich dan de vraag: Waarheen??

Daarom vraag ik eenieder mij mede te delen waar men goede ervaringen heeft opgedaan.
In eerste instantie dient het hotel, etc vrij van Wifi en DECT te zijn.
In tweede instantie dient de directe omgeving ook enigszins stralingsvrij te zijn.
Het maakt niet uit in welk land het is, of zelfs op een cruise, als het maar grotendeels elektrosmogvrij is.

Gelieve positieve ervaringen te mailen naar: info@milieuziektes.nl

De resultaten zal ik plaatsen op Pagina20.html en zo proberen een lijst samen te stellen, die iedereen kan raadplegen.

Uiteraard horen hier ook campings bij.
Of *Bed&Breakfast* gelegenheden.
Maakt niet uit in welk land, ook Nederland uiteraard.

 

18-07-2011 Klankbord Kennisplatform EMV

Nadat het Kennisplatform EMV en Gezondheid op haar eentje een Kennisbericht over elektrogevoeligheid naar buiten had gebracht stapten drie van de vier NGO's uit het Klankbord.
Hevig geschrokken werd geprobeerd de zaak weer te lijmen, en zodoende kwam men weer bijeen.

Op StopUMTS werd vorige week het verslag van de bijeenkomst dd. 3 Februari 2011 geplaatst.
Link: verslag_klankbordgroepbijeenkomst_kennisplatform_emv_van_3_februari_2011

Met interesse heb ik dat gelezen. Het is opvallend hoe men nu loopt te jubelen over de prima verstandhouding en begrip voor de problematiek.
Ook werden er voorstellen voor onderzoek besproken.

Daar niemand mij ooit om mijn mening gevraagd had, laat staan uit te nodigen, gedurende de jaren dat dit loopt, heb ik nu gemeend toch enkele opmerkingen te moeten plaatsen bij hun voorstellen, daar ik vrees dat de belangen van elektrosensitieven niet goed behandeld zullen worden.

Men rommelt in de marge, zonder tot de kern te komen.
Zelfs de elektrosensitieve leden geven aan niet te weten hoe men een en ander dient aan te pakken.
Ik heb mijn buik vol van al die gedane proeven op elektrosensitieven, waarbij steevast als uitslag werd vastgesteld, dat de proefpersonen de elektrosmogbron niet zouden kunnen vaststellen. Dat er principiele fouten bij al die onderzoeken zijn gemaakt wordt verzwegen.
Ook het TNO Cofam onderzoek, evenals het Zwitserse ETH onderzoek bevat deze fouten.
De grootste blamage is het onderzoek van de psychologe Gertrude Kaul, die haar proefpersonen onder druk zette, en tot de conclusie kwam dat niemand de elektrosmog bron kon waarnemen, maar dat de
*zendmasten als een Phallussymbool* door de betroffenen werden gezien.
Haar studie werd zelfs door het Duitse BfS officieel aangenomen, want het is toch prachtig als betroffenen zo belachelijk kunnen worden gemaakt.

Mijn opmerkingen staan hier vermeld.

En een engelse (?) versie hier.

Men danst rond de hete brij, zonder tot het kernpunt van de hele stralingsdiscussie te komen.
Natuurlijk is dat een heet hangijzer, maar het wordt wel eens tijd, dat dit behandeld gaat worden.

Enfin, ik heb wat aanwijzingen gegeven, en men dient het verder zelf uit te zoeken en zijn eigen huiswerk te maken.
Zij hebben het kapitaal en de mankracht.

 

02-09-2011 Bevestiging inzichten

Veel *wetenschappers* struikelen al jaren over de vraag hoe het zu zit met *elektrosensitiviteit* en wat het nu eigenlijk is met elektrosmog, waarvoor een aantal mensen beweert er last van te hebben.

Ja, het gemakkelijkste is elektrosensitieven in de psychiatrische hoek te plaatsen, dan hoeft men er verder geen aandacht meer aan te schenken.

Weinigen zijn bereid zich in deze materie te verdiepen en eens grondig te onderzoeken wat er aan de hand is.
Met de bekende wegen en paden te bewandelen komt men er niet, en zijn er ook geen oplossingen gevonden. Men preekt wel *Hoe er mee te leren leven*, maar dat is geen oplossing.

Prof. Ulrich Warnke stelde eens op een voordracht:
”Haben wir mit dem Problem ”Elektrosmog” also prinzipiell den falschen Weg verfolgt, weil bisher ausschließlich die transversale elektromagnetische Schwingung gemessen und beachtet wird - nicht aber die longitudinale? Die Zukunft wird hier eine Entscheidung bringen.”

Gedurende de afgelopen twaalf jaar werd ik meerdere malen geconfronteerd met fenomenen, waar ik geen normale reeële technische verklaring voor kon vinden, en ook derden konden dat niet.
Toch waren de fenomenen reeel.

Vaak waren het bepaalde ervaringen van elektrosensitieven, waarvoor de oorzaak van de opgetreden symptomen moeilijk achterhaalbaar waren. Ze werden uiteindelijk wel gevonden, maar een technische verklaring, qua meetbaarheid, bleef hinken.

Alleen door de aanname van het bestaan van longitudinale golven, zoals Nikola Tesla dat 100 jaar geleden al had beschreven, kon ik deze ervaringen verklaren.
Veel wetenschappers weten er weinig vanaf, en willen er ook niets van weten.
Net zoals zij het bestaan van elektrosensitiviteit niet willen erkennen.
Het hele paradigma is gebaseerd op thermische effecten.
Zijn er geen thermische effecten, met andere woorden, treedt er geen warmte op, dan kunnen er geen gezondheidseffecten optreden. Basta.

Maar er treden wel degelijk gezondheidseffecten door elektrosmog op, zonder dat er van enige warmte sprake is. Schoorvoetend wordt dat hier en daar wel enigszins erkend, maar de *schadelijkheid* ervan nog steeds betwist.

De kernvraag daarbij is nog steeds: *Hoeveel kilo hoofdpijn is schadelijk?*
Daar dient men zich eens over uit te spreken.

Er is nu een verhelderend boek, waarvan een beschrijving hier staat.

Het verklaart heel veel van wat ik in de praktijk heb kunnen waarnemen.

Het betreffende boek: *Der sechste Sinn und seine Phänomene* staat bij Literatuur vermeld.
Het is een dikke pil.

Uiteraard zullen de wetenschappelijke betweters hun schouders ophalen, maar die zijn ook niet geinteresseerd in het verkrijgen van oplossingen voor elektrosensitieven.


13-09-2011 Meldingen

Ach, meldingen en waarnemingen vormen geen wetenschappelijk bewijs en kunnen daarom als onzin afgedaan worden. Zo redeneren de *wetenschappers*, die niet echt bereid zijn serieuze onderzoeken naar elektrosensitiviteit te ondernemen.

Maar meldingen en waarnemingen kunnen wel een aanzet vormen om eens goed na te denken. Maar ja, dat kunnen die *wetenschappers* ook niet.
Toch is het een goede en noodzakelijke zaak eens over een aantal meldingen na te denken.

Vanuit Duitsland verneem ik meldingen dat personen op bepaalde plekken komen en daar ineens een zeer hoge bloeddruk ervaren (zo bv 209/111). Vaak constateert men dan wat zendmasten, DECT telefoons of sterk stralende draadloze modems/routers.
Men bericht vervolgens dat veel personen, die normaal gezond zijn en sportief ineens dood omvallen.
Men vond zelfs een vrouw, nog met de bloeddrukmeter om de pols.
Natuurlijk zal men zeggen dat dit bangmakerij is, maar het geeft toch te denken.

Nu een melding uit Amerika:

From: http://www.townsendletter.com/May2011/cell0511.html
Cell Phone Towers: The 3 a.m. Alarm Clock by Conrad LeBeau


Online publication only
Today, millions of Americans in cities awaken around 3 in the morning and then struggle to get back to sleep. As the number of devices (cell phones, iPods, GPS, Wi-Fi, smart meters, wireless broadband for laptop computers, etc.) that emit microwave radiation has increased in the past 10 years, so has the number of Americans who suffer from sleep interruptions. According to the National Sleep Foundation, the percent of people who are not satisfied with the quality of their sleep has increased from 15% of the population (43 million) in 2002 to 40% (120 million) in 2009. In addition, there has been a proportional increase in the number of people using prescription drugs for insomnia. Marching in step with both these numbers has been a steady and proportional increase in the number of cell phone towers and antennas and devices that use wireless technology based on high-frequency microwave radiation. Today we have over 100,000 cell phone relay towers in the US and 2 million antennas.The increasing level of electromagnetic pollution has caused the nation's health to spiral downward. It is like watching a train wreck in slow motion; no one seems to be able to stop it. Too many people are in denial that any problem exists at all. Most public discussion has been limited to cell phones and how long it takes for them to give you a brain tumor, but the sleeping giant of all health problems from this technology is itself sleep interruptions. The number of adults developing high blood pressure due to sleep interruptions is increasing by about 500,000 every month. The percent of adults with hypertension is moving on a fast track from 1 in 3 to half the population. Like a volcano building up pressure leading to an eruption, tens of thousands of strokes and heart attacks will soon follow, if not already under way. I have written a book, Insomnia, Fatigue and Cell-Phone Towers, in an attempt to awaken the public to the perils of electromagnetic pollution from microwave radiation and provide a number of solutions. The following interview with Beverly from Las Vegas is excerpted from the book and shows the depth of the problem as well as the denial of the problem that grows worse by the hour.


Conrad LeBeau. His book Insomnia, Fatigue and Cell-Phone Towers (2010) is available online at www.lebeaubooks.com or amazon.com.


PS. Om 3 uur 's nachts is het de lever die volgens de Organuhr dan hard aan het werken is.
En de lever is het eerste stressorgaan, welke alle elektrosmog voor zijn kiezen krijgt.


Niks aan de hand blijft de Gezondheidsraad stellen. Wetenschappelijk niks bewezen.
Echter, de meldingen blijven komen, en de GR weigert e.e.a. te onderzoeken, met in haar kielzog de GGD's, die zich ook niet de vingers aan water willen branden.

Tja, en van Verzet is er ook weinig meer te bekennen. Ja, hier en daar wat éénmans fracties, maar dan heb je het ook gehad.
Als je kijkt naar de website van StralingsArmNederland (SAN), dan werden er vorig jaar bijna iedere dag petities, bezwaarschriften en zienswijzen bij gemeentes ingediend. In 2010 slechts 3 (= drie!).
De website van het Groningse Sandalfon is er niet meer.
De website van het Nationaal Platform Stralingsrisico's (NPS) vertoont al vele maanden dezelfde foutjes en van iets nieuws is er m.i. niets te bekennen.
Zoals was te verwachten is het MeldpuntenNetwerk Gezondheid en Milieu bij gebrek aan acticiteiten een stille dood gestorven.
De StichtingEHS is een besloten club, en weigert een goed werkend Meldpunt op te zetten.
Het NIBE doet enkel aan bouwkunde.

StopUMTS, NIBE, StichtingEHS en NPS participeren weliswaar in het Klankbord van het Kennisplatform EMV, maar daar steekt men liever elkaar veren in de kont, dan dat men zich serieus met de problematiek bezighoudt. Dat blijkt als men de verslagen leest.
16,6 Miljoen Euro heeft ZonMw ter beschikking om onderzoeken te laten doen naar de invloed van elektrosmog.
Maar nergens lees ik iets dat men daadwerkelijk een aantal elektrosensitieven aan den lijve gaat onderzoeken.
Nergens lees ik iets over het behandelen van de hamvraag: Hoeveel kilo hoofdpijn is schadelijk?

Het is gezapigheid ten top.

Mijn dokument aan het Kennisplatform EMV dd 17 Juli j.l. is aan alle leden van het Klankbord verstuurd.
In dit dokument staan enkele zaken genoemd, die m.i. echt wel nadere uitleg behoeven.
Tot vandaag is het kennelijk door iedereen begrepen, en heeft er niemand ook maar één enkele vraag gesteld. Noch vanuit het Kennisplatform, noch vanuit het Klankbord heeft er iemand gereageerd.
Zo serieus wordt de problematiek van elektrosensitiviteit nu beoordeeld.
Voor mijzelf had ik een termijn gesteld waarbinnen ik vragen wilde beantwoorden. Maar die termijn is inmiddels verstreken.

Het Kennisplatform EMV verstookt veel geld, gezien hun budget. Geld wat elders beter besteed zou kunnen worden.
Maar ja, we weten allemaal, dat de overheden liever geld smijten naar bodemloze putten (bv. Griekenland) dan het te besteden daar waar het nodig is.


21-09-2011 1984 !! Stille radar

Ja, daar wordt je echt stil van.
Gewone radar kennen we. De radarstralen reflecteren op bijvoorbeeld vliegtuigen, komen terug en zo kan men op de schermen zien wie er aan komt.
Daarvoor heeft men Stealth vliegtuigen ontwikkeld, die op de normale radar niet mer te zien zouden zijn.

Maar dat is nu kennelijk achterhaald.
Er is nu een techniek ontwikkeld, Celldar genaamd, dat een passief systeem is.
Al dat nutteloze gewauwel met o.a. mobieltjes geeft een wolk van electromagnetische golven in de lucht.
Wanneer een vast voorwerp, zoals een vliegtuig, of een auto of een persoon daar in komt, kan men dat middels dit systeem waarnemen.

Bij gewone radar kan men de zender opsporen en bombarderen.
Met dit systeem is de zender niet op te sporen, omdat hij niets zendt, maar enkel de verstoringen in het golven veld bekijkt.

De toestanden, zoals beschreven in *1984* zijn nu kinderspel geworden.

21-09-2011 ClaeSmog

Na veel onderzoek en uitproberen, is de *final version* van de ClaeSmog nu klaar en wordt verder uitgeprobeerd in Nederland, Belgie, Duitsland, Engeland en Denemarken.
Met tot nu toe zeer positieve resultaten. Ook door anderen gemeten.

Ik heb een aantal personen gratis prototypes, en sommigen druppelflesjes, ter beschikking gesteld.
Deze prototypes waren in 5 ml flesjes met schroefdop.
 
De *final version* van de ClaeSmog is in een 2 ml vial, en is nu 20 x krachtiger dan de prototypes.
Zo krachtig dat enkele personen zelfs een zg. Herxheimer reactie kregen.
 
Daar een aantal personen niet de moeite wilden nemen over de prototypes een terugkoppeling te geven, noch de aanwijzingen op te volgen, worden zij verder uitgesloten.
 
De ClaeSmog is punt 25 van mijn 25 puntenplan als remedie tegen elektrosensitiviteit.
Dat wil zeggen dat, om een goed resultaat te verkrijgen, ook aan al die andere punten voldaan zal moeten worden. En velen zijn niet daartoe bereid.

De ClaeSmog doet niets aan de straling, d.w.z. aan de transversale golven.
Het helpt alleen het beschadigde immuunsysteem te repareren.
Het gevolg is dat men beter tegen de straling is opgewassen.

Het is geen wondermiddel, maar een hulpmiddel.
De andere 24 punten zijn daarbij ook essentieel, maar worden momenteel nog niet vrijgegeven.
Daarbij speelt een Rife frequentie therapie een belangrijke rol, daar vele elektrosensitieven veel parasieten, wormen, bacteriën en virussen in hun lichaam hebben. Ook uitleiding van zware metalen speelt daarbij een belangrijke rol (detox)l, evenals het reinigen van de lever.
(Een Rife/Clark frequentie therapie is iets anders dan bioresonantie met electroacupunctuur of een gewone Zapper! Daar vergissen velen zich in. )
Een voorwaarde is ook, dat men tijdens het *helingsproces* in een elektrosmog-arme omgeving verblijft.
Anders is het *dweilen met de kraan open*.
Nadien kan men wèl weer in een omgeving met elektrosmog vertoeven, zoals ca. 75% van de bevolking dat kan zonder ogenschijnlijke problemen.
Om te weten wat onder een *elektrosmog-arme* omgeving wordt volstaan kan pas na een uitgebreide meting bepaald worden. Er kunnen veel ongekende elektrosmog bronnen aanwezig zijn.

Vooreerst moet het lopende *pilot project* afgerond worden.

Links het prototype, rechts de ClaeSmog

01-10-2011 25 Punten

Gezien het feit, dat punt 25 van mijn therapie om elektrosensitiviteit te beheersen, de zg. ClaeSmog, in de praktijk in het pilot project heeft bewezen aan zijn doelstellingen te voldoen, zij het op beperkte schaal, is nu het moment aangebroken om het 25-puntenplan naar buiten te brengen.
Uiteraard horen er nog heel wat gegevens bij, maar dit is het basisplan.
(Vooral *dirty power* en *dirty air* dienen afdoende behandeld te worden.)

De doelstelling is om het beschadigde immuunsysteem te repareren.

Voor een beschadigd immuunsysteem kunnen zeer vele verschillende oorzaken zijn, zelfs zonder elektrosmog.
Ik ga er verder ook niet over discussiëren.

En voor dat allerlei wijsneuzen met allerhande niet terzake doende argumenten komen, bedenk, dat het fenomeen elektrosensitiviteit officieel toch als een *imaginaire aandoening* wordt beschouwd.

Voor een goed verstaander nog het volgende:
De toestand van een elektrosensitieve heb ik proberen uit te leggen middels de aangehangen grafieken bij mijn schrijven aan het Kennisplatform EMV dd. 17 Juli jl.
Daarin stelt de blauwe lijn halverwege de *emmer* de kritische drempelwaaarde voor.
Wanneer echter deze drempelwaarde zich op de bodem van de *emmer* bevindt, en men nog steeds in een stralingsrijke omgeving verblijft, zal ieder stukje verbetering van het immuunsysteem weer door de aanwezige elektrosmog teniet worden gedaan. Het immuunsysteem krijgt dan gewoon de kans niet om zich te herstellen. Bijgevolg blijft de gevoeligheid op hetzelfde peil. Met alle gevolgen vandien.

Men kan zeggen wat men wil, maar ik bied hier wel een mogelijke oplossing aan, waarmee het mogelijk is om de gevoeligheid met ca. 90% te verminderen. Hetgeen reeds is aangetoond.

Dat is toch iets geheel anders dan *er mee leren leven*.

Uiteraard zullen er figuren zijn die stellen, dat zoiets niet waar kan zijn, omdat zulks hun bevattingsvermogen te boven gaat.
Maar zoals de Duitsers zeggen: *Wer heilt, hat Recht!*

 

07-10-2011 Straling

De universiteit van Bielefeld heeft een studie gepubliceerd, waarin in 1328 huishoudens de straling werd gemeten via een Dosimeter. En wel in de slaapkamer.

Nu ben ik helemaal niet kapot van een onnauwkeurige Dosimeter, maar toch blijkt daaruit het een en ander.
Er waren 280 metingen per frequentieband beschikbaar.
Zo blijkt dat 82% van alle straling door de bewoners (en buren) zelf veroorzaakt worden!
DECT en WLan/Bluetooth.
Zie: www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21964673

11-10-2011 Megen: KPN ziet water branden

Tot nu toe heb ik mij van commentaar omtrent de situatie in Megen onthouden.
Het is mij bekend wat er met Karen van Loon aan de hand is.
Zij lijdt aan een aantal aandoeningen maar het belangrijkste element is, dat haar immuunsysteem quasi op nul staat. Zij heeft enkele zaken om dat wat op te krikken, maar iedere minimale winst wordt onmiddellijk weer teniet gedaan door de straling van zendmasten.

Het is alsof je midden op de Noordzee aan het zwemmen bent, doodmoe bent, en als je dan je hoofd boven water steekt om lucht te happen,er een KPN hand je weer onder water duwt.
Zoiets houdt niemand lang vol.

Het was mij sluimerend bekend dat men iets aan zendmasten kan doen om ze milieuvriendelijker te maken. Totdat een van mijn ClaeSmog proefpersonen in Duitsland mij mailde, dat hij dat recentelijk ook had toegepast, met groot succes.
Omdat ik mij als *bejaarde* niet op ladders en in kerktorens zie klauteren, heb ik onmiddelllijk kontakt opgenomen met KPN, opdat zij zelf voor een milieuvriendelijke Mobilfunk kunnen zorgen.
Dit ook om illegale acties te vermijden. Ik heb hen verteld hoe dat in zijn werk gaat en hen de middelen daartoe gratis overhandigd.
Maar KPN interesseert het geen zier, en heeft een simpele gratis proef afgewezen.

Een beschrijving over hoe dat verlopen is had ik hier geplaatst, maar het uitblijven van een melding bij StopUMTS (die dat toch interessant zou moeten vinden), en gezien het feit, dat StopUMTS opeens een terughoudendheid betracht omtrent Megen, heb ik een en ander weer verwijderd.
Ook omdat ik geen enkele reactie heb ontvangen.
Kennelijk klaagt men liever dan dat men in oplossingen geinteresseerd is.

18-10-2011 VLC

De ontwikkelingen blijven maar doorgaan, en er komt alweer een bedreiging op ons af.
In plaats van zendmasten wil men nu signalen via LED lampen op ons afsturen. Via licht dus
Deze signalen gaan weliswaar niet door muren heen, zoals bij de Mobilfunk gebruikelijk, maar binnen in ruimtes kan het wel tot problemen geven.

Het is mij niet bekend in hoeverre het licht bepaalde flikkeringen bevat, noch of deze signalen zich ook over het elektriciteitsnet verspreiden.

Rekord – Kommunikation über die Deckenleuchte

800 MBit/s drahtlos mit Licht im Raum uebertragen

WLAN aus der Lampe bald im Einsatz

Wie kommt das Signal zur Lampe?

Datenstrom im Deckenlicht

Daten aus der Deckenlampe

 

20-10-2011 Elektrosensitiviteit

Voor *normale* personen heeft men het vaak over het dose/response principe.
Dat wil zeggen, dat met toename van de straling er ook meer reacties te verwachten zijn.
Daarop zijn ook de thermische grenswaarden gebaseerd, dwz. dat er pas wat kan gebeuren als er weefselwarmte optreedt. En de *hardliners* stellen: *Geen warmte, dus geen effecten!*

Dat is helemaal coorect, ware het nier, dat er elektrosensitieve personen zijn, die op elektrosmog met reacties reageren, alhoewel er in de verste verte geen sprake is van enige warmteontwikkeling.
Elektrosensitieve personen zijn dus afwijkend van *normale* personen.
Want zij kunnen wel reageren met lichamelijke klachten.
En heel curieus daarbij is, dat veel elektrosensitieven op uiterst geringe hoeveelheden heftiger kunnen reageren dan op grotere hoeveelheden.

Elektrosensitieven merken dus veel eerder het een en ander dan *normale* personen.
De meeste wetenschappers begrijpen daar niets van.
Maar er zijn ook wetenschappers die dat toch wel accepteren en naar mogelijke verklaringen zoeken.

Zo heeft nu de Cornell University een bericht uitgebracht, waarin zij verklaren, dat elektrosensitieven speciale electroreceptors hebben, zoals bepaalde type vissen welke 500 miljoen jaren geleden de aarde bevolkten.

ITHACA, N.Y. — People experience the world through five senses but sharks, paddlefishes and certain other aquatic vertebrates have a sixth sense: They can detect weak electrical fields in the water and use this information to detect prey, communicate and orient themselves.
A study in the Oct. 11 issue of Nature Communications that caps more than 25 years of work finds that the vast majority of vertebrates – some 30,000 species of land animals (including humans) and a roughly equal number of ray-finned fishes – descended from a common ancestor that had a welldeveloped electroreceptive system.

Enfin, lees het verhaal maar hier.

Er is dus een verklaring waarom bepaalde personen veel gevoeliger zijn dan anderen.

27-10-2011 Aanvulling

Alhoewel het toch klaarblijkelijk maar weinig mensen interesseert heb ik toch een aanvulling geplaatst op Pagina300.

28-10-2011 Opmerking over € 300.000

Onderstaand bericht heb ik gestuurd naar ZonMw en het Kennisplatform EMV, met kopie naar StopUMTS, NPS en NIBE.

******************************************************************
Hallo,

vanuit het Kennisplatform EMV alsook het Klankbord heb ik niets meer mogen vernemen op mijn schrijven dd. 17 Juli j.l.
 
In het EHS Bulletin October 2011 kan ik het volgende lezen:

Door de wetenschapsorganisatie Zorgonderzoek Nederland Medische Wetenschappen (ZonMW) is een budget van € 300.000,- beschikbaar gesteld voor onderzoek naar de ontwikkeling van een diagnose ’instrument’ waarmee onder andere artsen hun patiënten kunnen screenen op de mogelijkheid dat ze lijden aan elektrostress.
 
Zoals ik reeds eerder beschreven heb, zijn er genoeg instrumenten die als diagnose instrument kunnen dienen.
Ik gebruik er zelf een aantal.
De vervetting van de lever, de elasticiteit en weerstand van de bloedvaten, het immuunsysteem, de toestand van diverse organen, etc. evenals de in het lichaam aanwezige elektrosmog, zijn goed en snel meetbaar. 
De invloed van elektrosmog op het lichaam is heel goed, snel, duidelijk en reproduceerbaar te meten.
Alleen, het zegt zo weinig.
 
Het is mijn mening, dat het zonde is van die € 300.000 om weer het wiel te gaan uitvinden.
 
Veel belangrijker is de oplossing van de vraag, de kernvraag, in deze hele discussie:
 
Wanneer is iets schadelijk ?
 
Hoeveel kilo hoofdpijn is schadelijk ?
Hoeveel eenheden slapeloosheid is schadelijk ? 
Etc.
 
Over deze vragen mocht ik tot nu toe nog geen antwoorden zien.
 
Allereerst dient dit onderzocht en beantwoord te worden, vóórdat men een diagnose instrument  gaat ontwikkelen.
 
Men moet het paard niet achter de wagen spannen.
 
Het zou wenselijk zijn wanneer er serieus onderzoek naar deze vragen gedaan zou worden, in plaats van allerlei randeffecten te onderzoeken.

**************************************************************************

Men doet allerlei onderzoek, maar gaat steeds met een grote boog om de kernvraag heen.
Zo ook de NGO's in het Klankbord.

Het is onzin om een diagnose instrument te willen ontwikkelen, als men de gevonden meetwaarden niet kan plaatsen.

Stel men heeft een dergelijk apparaat, met een schaal van 1 tot 10.
En iemand heeft een 5. En dan?
Dat die persoon elektrosensitief is, staat buiten kijf, maar is die invloed ook *schadelijk* ?
Laat ik het grof stellen: Komt die persoon dan in de Ziektewet?
In hoeverre is het eigen reparatievermogen van het lichaam in staat weer een 4 of 3 te halen?
Of sjeest die persoon door naar een 6 of een 7?

Dat zijn de kernvragen waar ZonMw evenals het Kennisplatform een antwoord op dient te geven.

Al die verhalen over kanker zijn triviaal.
Waar het om draait zijn de dagelijkse martelingen en kwellingen waar heel wat personen onder te lijden hebben.
Het begint al met de treinen (WiFi), op kantoor al dat draadloze geweld, op straat de zendmasten, DECT telefoons en magneetvelden. En dan in eigen huis het geweld van de buren.

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken, dat een Kennisplatform EMV deze dagelijkse kwellingen als triviaal beschouwt, en de aantallen betroffenen als verwaarloosbaar acht.

Zeker, nu er geen behoorlijk Meldpunt is. En StichtingEHS ook geen aanstalten maakt zoiets te organiseren. En van StralingsarmNederland horen we ook weinig meer.

Ik heb nog een kardinale vraag: Waarom weigert de GGD steevast om elektrosensitieven te onderzoeken en haalt men de schouders op?

PS. Enkelen zullen zich afvragen waarom ik niet de StichtingEHS erbij betrek.
Dat is heel eenvoudig. Men heeft mij in de ban gedaan. Omdat ik niet aan de doelstellingen van de Stichting zou voldoen. En omdat men niet hun discipelen naar mijn *alternatieve rotzooi* wil leiden.
Dat ik juist met deze *alternatieve rotzooi* veel elektrosensitieve personen kan helpen speelt geen rol.
Ook werd het mij verboden nog ooit een van de bijeenkomsten te bezoeken.
Voorts ergert het mij dat men blijft volhouden dat er geen verbetering in de situatie mogelijk is.
Daaruit blijkt dat men niet heeft nagedacht over het hoe, waarom en bij wie van elektrosensitiviteit.

Ik wil nog een stap verder gaan met een diagnose apparaat, en bv. meetgetal 5.
Het is mijn overtuiging dat elektrosensitiviteit een aandoening, een ziekte, is die goed te behandelen is.
Daartoe zouden er stralingsvrije oorden moeten zijn, waar deze personen behandeld kunnen worden (met bijvoorbeeld mijn 25 puntenplan). De zorgverzekeraars zouden de kosten dienen te vergoeden als normale ziekte- resp. revalidatiekosten.
Hier kan de patient inderdaad revalideren en het beschadigde immuunsysteem laten repareren.
Wanneer de patient dan stadium 2 of 1 gehaald heeft, kan hij weer naar huis.
(Jazeker, er zijn voormalige elektrosensitieven, die weer een *normaal* leven kunnen leiden nadat zij e.e.a. hebben opgevolgd. Het is mogelijk de gevoeligheid met 90% te verminderen.)
Natuurlijk, personen met een stadium 9 of 10 hebben een langere tijd voor revalidatie nodig.

Dus: Allereerst dienen de kriteria van gezondheidsschade bepaald te worden, vooraleer men over een meetinstrument kan gaan nadenken.

30-10-2011 Elektromagnetische velden

Strikt genomen hebben de oprichters van het Kennisplatform Elektromagnetische Velden en Gezondheid hun naam verkeerd gekozen.
Met deze naam suggereren zij enkel hoogfrequente straling aandacht te schenken.

Want we spreken van elektromagnetisch enkel bij hoogfrequente velden.

Bij laagfrequente velden spreken we van elektrische - dan wel magnetische velden.
Want in het laagfrequente gebied zijn de elektrische velden niet gekoppeld aan de magnetische velden, en dienen ook ieder apart gemeten te worden.
Wanneer er geen stroom vloeit door een leiding, is er slechts een elektrisch veld, en nog geen magnetisch veld.

In het hoogfrequente gebied zijn de elektrische met de magnetische componenten verbonden. Het volstaat daar dan ook, om enkel de elektrische component te meten, daar de magnetische berekend kan worden.

De oprichters hadden bijgevolg beter of juister een Kennisplatform Elektrosmog als naam gekozen.
De huidige naam duidt er op, dat men er niet over heeft nagedacht.

Natuurlijk zal men dit als muggenzifterij bestempelen, maar de deelnemers aan het Kennisplatform zijn ook muggenzifters, zeker waar het elektrosensitiviteit betreft.

 

03-11-2011 VLC

Nu.nl maakte melding dat ene Ton Koonen van de uni Eindhoven een europese subsidie van € 2,5 miljoen heeft gekregen om te onderzoeken hoe men internet via licht kan laten werken.
http://www.nu.nl/internet/2657672/onderzoek-internet-via-licht.html

De brave man heeft waarschijnlijk nog niet rondgekeken, en gezien dat dr. Spaarmann daar al heel lang mee bezig is.
Het is de bedoeling dat de signalen dan uit LED lampen komen.

Nee, licht is geen oplossing.
Qua zendmasten kan het een oplossing bieden, maar binnenskamers kan het wel slecht uitwerken.

Maar ik, en met mij Andrew Goldsworthy, ben bang, dat de modulaties uit de LED lampen flikkerend op ons zenuwstelsel zullen inwerken.
De frequenties gaan weliswaar niet door muren, maar blijven wel binnenskamers.

Hierbij wat info uit een forum:

http://www.hese-project.org/Forum/allg/index.php?id=584

http://www.hese-project.org/Forum/allg/index.php?id=2350

http://www.hese-project.org/Forum/allg/index.php?id=3010

http://www.hese-project.org/Forum/allg/index.php?id=3018

http://www.hese-project.org/Forum/allg/index.php?id=2666

http://www.hese-project.org/Forum/allg/index.php?id=2360

http://www.hese-project.org/Forum/allg/index.php?id=2559

En verder:
http://smartlighting.rpi.edu/research.shtml
http://bits.blogs.nytimes.com/2011/07/18/using-light-to-send-data-across-the-room/


09-12-2011 DECT-zero

De meetdeskundige dr. Martin Virnich heeft een publikatie uitgebracht over DECT telefoons.

Zie: Virnich_DECT_zero.pdf

Opgemerkt zij, dat ik bij het basisstation van de Orchid toch signalen boven de 3 GHz heb gemeten!

De opgenomen modulatie staat op Pagina9.html

21-11-2011 Rife aanvulling

De belangrijke posting op Pagina61.html heeft een aanvulling gekregen.
Frequentietherapie is bewezen!

23-11-2011 Belgacom B-Box 2

Zoals ik reeds eerder vermeldde, zendt het nieuwe Belgacom modem B-Box 2
twee aparte signalen uit.
Een voor de eigenlijke grbruiker en een voor de passanten op straat.
Nu heeft iemand de moeite genomen uit te zoeken hoe men dat weer kan uitschakelen.

De toegang blokkeren tot uw b-box 2-modem voor andere gebruikers

Als u een vast internetabonnement hebt, kunt u voortaan ook onderweg surfen: draadloze netwerken van Belgacom zijn gesplitst in een privé gedeelte (dat door u wordt gebruikt) en een openbaar gedeelte (gebruikt door anderen). Enkel de meeste recente modems (b-box 2) beveiligd met een netwerksleutel komen hiervoor in aanmerking.

U kunt het publieke gedeelte uitschakelen indien u niet wenst dat uw modem gedeeld wordt als Fon-hotspot. U zult echter niet langer kunnen surfen op het netwerk van andere mensen indien u deze optie deactiveert.
Er zijn 2 manieren om het publiek gedeelde netwerk uit te schakelen op uw modem:
  • Bel ons op 0800 20 640 vanaf uw vaste lijn of houd uw klantennummer bij de hand. U vindt uw klantennummer terug bovenaan rechts op uw online of papieren factuur.
  • Of pas de configuratie van uw modem aan
    1. Verbind uw computer en modem met een netwerkkabel. Op de modem moet deze in het gele PC1 of PC2 slot.Surf naar de interface van uw modem op http://192.168.1.1.
    2. Klik op Advanced Settings in de linkerkolom en vervolgens op Hotspot.
      Als u Hotspot niet vindt in het menu links op het scherm betekent dit dat uw modem niet compatibel is: Belgacom Fon werkt enkel op b-box 2 modems.
    3. Klik op Disable Hotspot. De knop verandert in Enable Hotspot.
Als u de hotspot-functie op een later moment opnieuw wilt activeren klikt u op de knop Enable Hotspot
Daar ikzelf nog geen B-Box 2 onderhanden heb gehad, weet ik niet of bovenstaande ook geldt voor de tweede hotspot.

28-11-2011 EU-conferentie

Op 16 en 17 November 2011 vond in Brussel dat EU congres plaats.
Sprekers waren wat de Duitsers noemen *Gesundbeter*, dus
wetenschappers die beweren dat er beneden de ICNIRP normen
geen gezondheidseffecten kunnen optreden, omdat zij ze niet
gevonden hebben.

Hieronder links van videofragmenten:

Dag 1

Dag 2

Opvallend bij al die *wetenschappers* is, dat ze kennelijk geen verstand hebben van elektrosensitiviteit.
Geen enkele.
Dat blijkt uit het feit dat men geen onderscheid maakt tussen twee soorten van mensen.
De *normale* mensen, die pas bij uitzonderlijk hoge doses elektrosmog kunnen gaan reageren (en dan kijkt men enkel naar bv kanker), en de groep *elektrosensitieven*, die reeds bij het minste of geringste lichamelijk reageren (niet met kanker maar vage klachten als hoofdpijn, slapeloosheid, etc.).

Uiteraard waren op dit congres geen kritische wetenschappers uitgenodigd, want die konden wel eens roet in het eten gooien.

Conclusies van het congres:

- Forschung ist die treibende Kraft hinter der Risikobewertung (men wil meer gelden voor studies)
- Der Umfang der Strahlenexposition (Dosimetrie) und die Expositions-Bewertung sind eine Hauptquelle der Ungewissheit in der Forschung von EMF und Gesundheit
- Der Nocebo-Effekt (eine ungünstige Wirkung, verursacht durch Suggestion oder den Glauben, dass etwas schädlich ist), ist ein Hauptbeitrag zur EHS
- Die Epidemiologie (Fall-Kontroll-Studien) ist die Hauptquelle des Beweises für mögliche nachteilige gesundheitliche Auswirkungen von EMF (z.B. Kindheits-Leukämie, Glioma). Jedoch werden diese Resultate bis heute nicht durch andere Beweise belegt.

Nou ja, ik had niets anders verwacht.
Men heeft heel *wetenschappelijk* gezocht naar ijsberen in de woestijn, en er geen gevonden.
Daar is geen speld tussen te krijgen.

01-12-2011 GR

Maar ook in Nederland hebben we figuren die goed zoeken naar ijsberen in de Sahara, en er uiteraard geen vinden.
De Gezondheidsraad heeft heel trots op 18 October medegedeeld:

Geen bewijs voor negatieve effecten mobiel telefoongebruik op kinderen

Er is geen bewijs gevonden dat blootstelling aan elektromagnetische velden van mobiele telefoons, antennes voor mobiele telefonie of Wifi-voorzieningen nadelige effecten heeft op de ontwikkeling van de hersenen van kinderen. Dat stelt de Gezondheidsraad op basis van een analyse van het beschikbare wetenschappelijk onderzoek op dit gebied.
De conclusie sluit aan bij eerdere publicaties van de Gezondheidsraad. De Commissie Elektromagnetische velden van de raad volgt de wetenschappelijke ontwikkelingen op de voet en rapporteert hierover regelmatig. Veel mensen maken zich zorgen over mogelijke gezondheidseffecten van mobiele telefoons, vooral op kinderen.
De afgelopen jaren is nieuw onderzoek gedaan naar blootstelling van kinderen aan elektromagnetische velden en de effecten op de hersenontwikkeling.
De kennis die nu beschikbaar is geeft geen aanleiding tot verontrusting. Maar omdat er nog steeds relatief weinig over dit onderwerp bekend is, vindt de Gezondheidsraad meer onderzoek dan ook nodig, vooral naar effecten op jonge kinderen en naar langetermijn-effecten.


Prachtig is de zinsnede dat er nieuw onderzoek naar blootstelling van kinderen is gedaan.
Ik zou niet weten welk onderzoek daar mee bedoeld wordt.

Ik weet wel, dat de duitse prof. Lerchl een bedrag van € 600.000 heeft losgepeuterd bij de BfS om een rattenproef te doen, om nu juist over dit onderwerp wat te kunnen stellen, aangezien er weinig over bekend is.
Uiteraard is de uitslag, prof. Lerchl kennende, reeds bij voorbaat bekend.

Tja, de invloed van het Klankbord op het Kennisplatform EMV is ook hier weer duidelijk.
Nihil !

Grrrr!
Ik vraag me wel eens af wat de leden van de GR innemen om toch nog enigszins te kunnen slapen en hun geweten te sussen.


08-12-2011 Ultra- en infrasound

Het engelse HPA heeft een studie uitgebracht omtrent ultra- en infrasound en biologische effecten.
(Boven de 20kHz noemte men ultyrasound en daaronder infrasound.

Het rapport staat te lezen op:

www.hpa.org.uk/webc/HPAwebFile/HPAweb_C/1265028759369

 

13-12-2011 Enquête

De StichtingEHS, bij monde van dr. Hugo Schooneveld, verzoekt zijn leden mee te werken aan een nieuwe enquête,:

We willen u daarom vragen mee te werken aan de vervolg-enquête 'Veldsanering voor Gezondheid'.
Doel van deze enquête is om onze slogan 'Veld weg -> Klacht weg!' te onderbouwen met resultaten uit de praktijk.

Met deze onderbouwing komen we weer een stap verder in de richting van acceptatie van het verschijnsel EHS in Nederland (en daarbuiten).
Inmiddels staan we op een kantelpunt waarbij enkele overheden overwegen om ons het voordeel van de twijfel te gunnen in de acceptatie van EHS. Uw deelname aan de enquête helpt met het extra zetje in de goede richting.

Ik heb al eens eerder gesteld, dat het zo jammer is, dat dr. Hugo Schooneveld zo weinig afweet van het fenomeen elektrosensitiviteit.
Dat blijkt ook weer uit de samenstelling van zijn vragen in deze enquête.

Let wel, ik heb het niet over het reageren van *normale* personen, maar over het reageren van elektrosensitieve personen, want daar gaat het om.
Uiteraard zijn er verschillen in de graad van gevoeligheid, en kunnen een aantal van hen met sommige maatregelen een tijdje geholpen zijn.

Wil men echter bij overheden acceptatie verkrijgen, dient men toch de problematiek grondiger bestudeerd te hebben en niet met oppervlakkige zaken af te komen.
Als men gehoor bij overheden wil krijgen, dient men de zaken grondig aan te pakken.
Waarom heeft de StichtingEHS niet een goed werkend meldpunt?
Waarom wordt deze enquête enkel bij haar leden uitgevoerd, en niet landelijk en bv. ook in Vlaanderen?
Waarom niet een advertentie in de kranten, opdat zoveel mogelijk mensen zich melden?
Dan pas heb je recht van spreken.
Nu blijft het beperkt to een besloten clubje.

Dr. Hugo Schooneveld vraagt bijvoorbeeld of de weerstand van de aardeleiding minder dan 5 Ohm bedraagt. Elektrisch gezien behoort dat ook zo te zijn, maar dat gegeven helpt een elektrosensitieve helemaal niet. Veel belangrijker is, om te weten of er op die aardeleiding *vuile* frequenties aanwezig zijn.
(Tja, als men mijn mededeling dd.10-04-2011 niet leest heeft men er geen idee van.)

Deze vuile (midden)frequenties kunnen ook in het elektriciteitsnet als zg. *dirty power* aanwezig zijn.
En zoals ik op 20-04-2011 schreef, zijn Stetzer filters daar onvoldoende.
Er zijn zelfs elektrosensitieve personen die op dergelijke filters negatief reageren.

Ook kunnen bepaalde afschermingen voor elektrosensitieven zeer negatief uitpakken.
Dat hebben elektrosensitieven hier, maar ook in de UK en de USA inmiddels ervaren en berichten daar over.

Voorts vraagt dr. Hugo Schooneveld naar eventuele gemeten hoogfrequente- , laagfrequente elektrische- en magnetische meetwaarden.
Dat mag indicatief van belang zijn, en voor *normale* personen, maar niet voor elektrosensitieven.
Natuurlijk is het van belang te weten hoeveel elektrosmog er aanwezig is, om het risico van het worden van elektrosensitief te kunnen bepalen, maar als men reeds elektrosensitief is, heeft de praktijk ons geleerd, dat het veel belangrijker is de minimale, nauwelijks meetbare elektrosmog in kaart te brengen.
Want daar kunnen elektrosensitieven nog het hardst op reageren. Harder dan op hoge stralingswaarden.
Ik noem hier bijvoorbeeld de door mij benoemde *dirty air*.

Elektrosensitieven reageren niet als lampen.
Ik verwijs nog eens naar het TV optreden van de dochter van dr. Hugo Schooneveld, die er ook niets van had begrepen. Zij zou geblinddoekt en ronddraaiend wel eens de zendmast aanwijzen.
UIteraard lukte dat niet. Mensen hebben geen orgaan om straling te *voelen*, en niemand kan straling *voelen*. Het lichaam reageert op elektrosmog, en dat is bij veel personen verschillend van aard.
Voorts speelt de *tijdsfactor* een rol. Veel personen kunnen op bv. een DECT signaal binnen enkele minuten reageren, evenals een draadloos modem, maar op een GSM/UMTS zendmast wat later, soms wel uren later.
Bij genoemd TV optreden was er weliswaar een zendmast, maar ook een DECT telefoon, plus een modem.
Door rond te draaien raakte de *tijdsfactor* in de war omdat er verschillende soorten elektrosmog aan het reageren waren. Dat is toch iets wat tot de basis kennis behoort.
Als de proef in een weiland had plaatsgevonden, zou de slaagquote veel hoger zijn geweest.

Het is heel eenvoudig om de invloed van elektrosmog op het lichaam elektronisch te meten.
Men kan meteen medische markers beoordelen, zoals bijvoorbeeld het eerste stressorgaan, de lever, en bijvoorbeeld het hart, de weerstand en elasticiteit van de bloedvaten, om maar wat te noemen.
Enfin, er valt aan het lichaam heel wat te meten! En objectievere gegevens, dan alleen maar subjectieve vragen te stellen.

Nee, een dergelijke enquete helpt de StichtingEHS niet verder in kennis.
*Veld weg* is een leuke term, en in de praktijk kunnen een aantal velden geëlimineerd worden, maar er blijven er nog steeds een aantal storende over, plus dat er nog een vloed aan nieuwe gaan bijkomen!
Er loeren veel meer elektrosmog gevaren op elektrosensitieven, dan waar dr. Hugo Schooneveld zich kennelijk van bewust is.

Het wordt al moeilijk om een GPS te vinden die niet met *blauwe tandjes* is uitgerust, en ook TV's gaan meer en meer op draadloze toestanden over, zoals veel spelcomputers nu al.
Ik heb het dan nog niet eens over al die WiFi toestanden in steden en openbaar vervoer.

Het EHS-pesten neemt alleen maar toe.

Er blijft maar één oplosssing, en dat is je immuunsysteem repareren.

En dat is al een aantal personen goed gelukt.
(Zoals ene Marie-Christine bij next-up enige tijd geleden berichtte. Maar ja, die gebruikte ook alternatieve methoden, welke zo zeer door dr. Hugo Schooneveld verfoeid worden.)

Kijk, ik heb er niets tegen dat dr. Hugo Schooneveld allerlei equêtes houdt. Daar heeft hij het volste recht toe. En waar hij de StichtingEHS voor gebruikt is ook zijn zaak.
Maar hij zit wel als dusdanig in de Klankbordgroep van het Kennisplatform EMV, en daar wil hij zijn resultaten naar voren brengen. Dan is het een openbare zaak, althans een zaak van openbaar belang, iedereen aangaande. En voorts is het Kennisplatform EMV sterk verbonden met ons aller Gezondheidsraad, en het is genoegzaam bekend hoe daar over gedacht wordt.

Nee, het wordt tijd, dat er serieus fundamenteel onderzoek naar elektrosensitiviteit gedaan wordt.
Het maakt niet uit wie dat doet, ALS het maar gebeurt.

Ook vanuit de richting van het Kennisplatform EMV zijn daarover nog steeds geen geluiden te vernemen.
Men wil eventueel nog wel een onderzoek naar een *diagnosemiddel* ondersteunen, maar fundamenteel onderzoek lijkt helemaal niet gepland. Ook niet bij ZonmW.
Ogenschijnlijk hebben de leden van het Klankbord ook geen behoefte naar een serieus onderzoek aangaande elektrosensitiviteit.
Men houdt het bij *doekjes voor het bloeden*, maar men is niet nieuwsgierig naar de oorzaken van het bloeden op zich en leunt verder op de ondermaatse kennis van StichtingEHS.
Ik bedoel, StopUMTS piept niet. Nibe piept niet. Nationaal Platform Stralingsrisico's piept niet.
Althans maken zij dat niet kenbaar. Gezapigheid ten top.
Men mag elkaar dan veren in de kont steken, en kletsen over beter begrip, maar dat zet geen zoden aan de dijk. Er wordt niet gehandeld. Want daar komt het toch op aan. Toch?

Ondertussen verkommeren steeds meer elektrosensitieven. Of niet soms?

Naschrift:

StopUMTS heeft wel gepiept, maar in een andere richting:
toespraak_stopumts_tijdens_klankbordgroepbijeenkomst_kennisplatform_emv

Het betrof hier meldingen van anderen.
Niet met de vuist op tafel met een eis tot fundamenteel onderzoek naar elektrosensitiviteit, want dat is er nog steeds niet. Nergens.
De verhalen van betroffenen zijn inmiddels genoegzaam bekend, maar we weten niet waarom, wanneer en hoe deze personen waarop reageren.
En mijn hamvraag staat nog steeds overeind:
Hoeveel kilo hoofdpijn is schadelijk?

Pas als we dat weten, kunnen er grenzen gesteld worden.

Er is nog steeds geen goed werkend Meldpunt. We weten nog steeds niet er of meer dan die 10 bekende personen zijn die beweren er last van te hebben, maar dat niet kunnen bewijzen. Op deze manier vindt de overheid dat een verwaarloosbaar risico.

De Klanbordgroep kan wel stellen dat er iets moet gebeuren, maar zij dient dan ook wel aan te geven wat er moet gebeuren.
Vragen om een *diagnosemiddel* is leuk, maar eerst dient vastgesteld te worden wat de diagnose eigenlijk moet meten.

15-12-2011 Kennisplatform EMV

Naar aanleiding van de berichtgeving van de IARC, waarbij mobiel bellen als mogelijk kankerverwekkend klasse 2B na heftige interne discussies werd ingedeeld, heeft het Kennisplatform EMV nu ook haar zienswijze kenbaar gemaakt.

Daarbij staat vermeld: Dit bericht is het resultaat van overleg tussen deskundigen uit de organisaties die
deelnemen aan het Kennisplatform. De Gezondheidsraad heeft bij dat overleg een adviserende functie. Alle aan het Kennisplatform deelnemende organisaties staan achter de inhoud van het bericht.
Met andere woorden, ook die van het Klankbord.

Zelfs als Al-Quaida een atoombom op Amsterdam zou gooien, zou het Kennisplatform EMV op basis van de Gezondheidsraad stellen: Niks aan de hand, kan geen kwaad!
Het is een club van professionele risico-ontkenners.
*Gesundbeter* noemen de Duitsers dat.

PS. Vanuit Duitsland werd mij medegedeeld, dat bijvoorbeeld een begrafenisondernemer, die een aantal overledenen persoonlijk had gekend en wist dat deze aan kanker leden, op de overlijdensakte nooit het woord kanker tegenkwam, maar steeds *orgaan falen*, of *falen van organen*, of *algemeen falen*, maar nooit kanker.
Ook vanuit andere landen wordt gemeld, dat er met de kankerregistraties gesjoemeld wordt. Voorts is bekend, dat veel kankerresearch instituten door de telecom industrie gesponsord worden.

Naschrift 16-12-2011: Toename hersentumoren 40%

In Denemarken is er een toename van hersen tumoren met 40% vastgesteld in de periode van 2001-2010.

Zie: brain-tumour-increase-in-denmark-by-40-between-2001-2010/

Ben benieuwd wat het Kennisplatform EMV daarop te stellen heeft.
Dit is niks onduidelijk.

17-12-2011 LTE metingen

Christian Bornkessel van meetbureau IMST (waar op Pagina12d.html meetrapporten staan) heeft een publicatie uitgebracht over zijn metingen van LTE.

21-12-2011 GR Leidraad

De Gezondheidsraad heeft een schitterend dokument gepubliceerd: Leidraad hoogrisicogroepen

Ik bedoel met schitterend, dat het mij altijd weer verbaast hoe men zo'n dokument met 144 pagina's volgeschreven krijgt met nietszeggende en oppervlakkige zaken, zonder het kind bij naam te noemen.
Nu ja, het is dan ook voor politici geschreven, die zoiets prachtig vinden, en verder geen poot hoeven uit te steken. Men brandt zich niet graag aan water.
Bij alle prietpraat kan ik niet één enkel goed argument of punt vinden waar wij wat aan kunnen hebben.

In het dokument wordt aangegeven hoe men een *beoordelingskader* kan opstellen,

Bij de beschouwing van gezondheidsrisico’s kiest de commissie twee invalshoeken:
ze richt zich enerzijds op specifieke ziekten of aandoeningen, zoals diabetes en borstkanker, en anderzijds op gezondheidsschade die verband houdt met blootstelling aan schadelijke agentia. Dat kunnen chemische stoffen zijn, al of niet van natuurlijke oorsprong, maar ook fysische agentia, zoals geluid en straling of biologische agentia, zoals virussen, bacteriën en schimmels. Veelal zal het daarbij gaan om een overmatige blootstelling aan potentieel schadelijke agentia, maar in sommige gevallen kan het ook te lage blootstellingen aan nuttige agentia betreffen.

Op alle genoemde beleidsterreinen vindt al geruime tijd beoordeling van risico’s plaats en onderdeel daarvan vormt de identificatie van, en besluitvorming over risicogroepen. Hoewel er vele verschillen in benaderingen zijn tussen al die terreinen, verwacht de commissie dat er een overeenkomstige systematiek aan ten grondslag ligt.

Beoordeling van risico's van bijvoorbeeld elektrosmog ??
Identificatie van risicogroepen ??
Zou men Karen van Loon geidentificeerd hebben? En die lieden op de camping in Bant?

Echter op pagina 15 staat in het schema bij Criteria en Doelmatigheid:
Ernst van de gezondheidsschade.
Er wordt wel over het een en ander vagelijk geschreven, maar er wordt niet aangegeven wat men feitelijk onder gezondheidsschade verstaat.

En dus op mijn kernvraag *Hoeveel kilo hoofdpijn is schadelijk* wordt nog steeds geen antwoord gegeven.

Ook heb ik niet de indruk dat men bezig is daar een passend antwoord op te vinden.
Ondanks veel proza.

Sterker, ik krijg de indruk dat men denkt door de elektrosensitieven een spuitje te geven, zoals bij vaccinaties tegen baarmoedergriep, het wel zal overwaaien.
PS. De Erasmus MC heeft een studie gedaan naar het vogelgriepvirus, en een manier gevonden om het ook op mensen te laten werken. De Amerikanen willen niet dat dit voor terroristen bekend wordt.
Wedden dat er binnenkort weer een vogelgriep of mexicaanse griep rond gaat?
Niet veroorzaakt door terroristen, maar andere kwaadwillenden.
De pharma industrie schat ik niet onder de goedwillenden.
Er was toch een minister, die in tegenstelling tot andere landen, voor Nederland de dubbele hoeveelheid vaccines had ingekocht, op advies van ene Appie, met bindingen tot Big Pharma.
Ik bedoel hier niet Appie Heijn, de super.

21-12-2011 Oliepeil melders

Vanuit Engeland kreeg ik het bericht, dat men daar last heeft van oliepeilmelders in stookolietanks.
Daar wordt gebruik gemaakt van een Watchman® Oil Level Transmitter.
Deze zendt het niveau van de olie in de tank door naar een ontvanger in de woning, via ISM433, d.w.z dat er iedere paar seconden een signaal op 433MHz wordt verzonden, waarvan het bereik wel een kilometer kan bedragen.
De zender wordt gevoed door een viertal AAA batterijen, die wel vijf jaar meegaan. Door ze zorgvuldig en heel voorzichtig te verwijderen kan de zender onschadelijk worden gemaakt.
De modulatie staat nu bij mijn geluiden verzameling onder Info, als Watchman.

 

22-12-2011 Megen

Zoals men in de pers kan lezen, behoort wethouder Hoekzema van Oss nu ook tot, wat de Duitsers noemen, de sekte van de *Gesundbeter*.
Niet gehinderd door enige kennis, en geflankeerd door de GGD (uiteraard) en het Kennisplatform EMV, werd weer (heden) verkondigd dat er helemaal niets aan de hand is, en dat de straling te Megen ver onder de befaamde *heilige grenswaarden* valt.

In feite hoef je daar helemaal geen persconferentie voor te houden, want nergens in Nederland worden deze grenswaarden overschreden, en overal blijft men er onder. Dat is geen punt.
Een punt is wel, dat er een aantal personen zijn die min of meer last hebben van elektrosmog. En van hoeveelheden, die ver onder de heilige grenswaarden vallen. Dat willen de betweterige techneuten niet waar hebben en wordt ten stelligste ontkend.

De personen die er minder last van hebben kunnen zich nog enigszins behelpen. Zo kunnen deze in een zg. *white zone* verblijven, waarvan er tot nu toe slechts één enkele is.

Maar personen die er meer last van hebben, zoals Karen van Loon, zitten wel met een levensgroot probleem. Daarbij komt dat zij bepaalde medische zorg nodig heeft, welke enkel binnen een bepaalde omtrek van Oss gegeven kan worden.
Fnuikend is het getoonde onbegrip van de gemeente Oss, StichtingEHS en het Kennisplatform EMV.
Specifiek het onbegrip van de zijde van StichtingEHS is curieus en tekenend.
Hieruit blijkt weer eens dat die NGO's van het Klankbord in feite niets in te brengen hebben!

Bovendien is het geval van Karen van Loon niet opzichzelf staand.
Er zijn meer van dergelijke gevallen. Veel meer.
Elektrosensitieven kunnen van uiterst geringe stralingshoeveelheden enorme lichaamsklachten hebben. Het dose/response principe geldt voor hen helemaal niet. Voor hen geldt enkel de NUL grens.
En dat wil eigenlijk niemand weten, laat staan erkennen.
Het onbegrip prevaleert.

Hoe durft men in zo'n Klankbord plaats te nemen, zonder zich voor deze materie diepgaand te interesseren en verdiepen?
De doelstelling van het Kennisplatform EMV is het handhaven van de status quo, en om de burgers zoet te houden. Dat is van overheidswege te begrijpen.
Het Klankbord echter wordt geacht tegenwind te geven. Iedereen kan beoordelen in hoeverre dat gelukt is.

Zolang er niets tegen schrijnende gevallen zoals Karen van Loon ondernomen wordt, blijf ik schoppen.

30-12-2011 ClaeSmog

Hoofddoel van mijn activiteiten was en is het om de zware elektrosensitiviteit van mijn echtgenote te kunnen doen verminderen.
Het was me gelukt om haar resistentie te kunnen verhogen naar ergens in de 90%.
Totdat zij in September 2010 op vakantie was gegaan naar Bulgarije, en haar resistantie gezakt was naar 50%. Een therpeute in Duitsland vertelde ons, dat zij had ondervonden dat veel van haar patienten, die een vakantie hadden genoten in een van de voormalige Oostbloklanden, allemaal *leeg* terugkwamen, en zij de grootste moeite had deze personen weer op te kalefateren. Naar verluidt was daar ergens een nederlands militair kampement, waar iedereen ziek werd. Er werd een vliegtuig met specialisten heen gestuurd om de oorzaak te vinden, maar men kwam er niet achter. Uiteindelijk werd het kampement gesloten.

Ik moest mij dus bezinnen om krachtigere maatregelen te verzinnen. Nu ben ik niet slimmer of intelligenter dan anderen, maar ik kan wel heel goed losse onsamenhangende zaken combineren.
Zo had ik al jarenlang een bepaald idee om een middel te gaan vervaardigen, welke de oorzaak van elektrosensitiviteit kan aanpakken en behandelen.

En zo ben ik begonnen met de ClaeSmog. Eerst een prototype in een flesje van 5 ml, welke ik als proef bij diverse personen heb uitgezet om ervaring op te doen. Een aantal van hen nam niet de moeite om terug te rapporteren, en die horen nu ook tot de afvallers.
Vervolgens kwam de *final version* in een vial van 2 ml. De overblijvers van de proefkonijnen bepaalden dan de sterkte van het geheel, en die is nu bepaald. De final version is ca. 20 keer krachtiger dan het prototype.
Een aantal van de proefpersonen hebben de ClaeSmog vergeleken met andere producten, die veel duurder zijn, maar vinden hem toch het beste.

De ClaeSmog is niet ontwikkeld om een product aan de man te brengen. Hij is in eerste instantie bedoeld voor mijn echtgenote, familie en bekenden. En voorts voor personen die mijn hulp hadden ingeroepen, daar zij mij hun vertrouwen hebben geschonken.
De resistentie van mijn echtgenote staat momenteel op ca 98%!

Ik heb de ClaeSmog in eerste instantie ontwikkeld om het beschadigde immuunsysteem te repareren. Na jarenlang speurwerk had ik de meest voorkomende oorzaken gecatalogiseerd. Daarbij kwam mijn kennis van frequentietherapie goed van pas. Vervolgens zijn er nog enkele andere elementen aan toegevoegd.
Gebleken is dat de ClaeSmog het immuunsysteem daadwerkelijk kan repareren.
En dat niet alleen bij elektrosensitieven, maar ook bij *normale* personen die niet elektrosensitief zijn.
En tot mijn verbazing blijkt er van de ClaeSmog ook een beschermende ofwel *ontstorende* werking uit te gaan. Het heeft dus een bepaalde invloed op negatieve longitudinale golven.

Zo heb ik nu een ClaeSmog op de negatieve ionen generator (die veel *dirty air* aanmaakt), eentje op de Air Fryer in de keuken (die vetvrije frietjes bakt, maar met hoge magneetvelden) en eentje op mijn dikke laadtrafo wanneer ik mijn laptop moet opladen (want dat voelde mijn echtgenote in de kamer).

Tja, tenslotte, de ClaeSmog is het laatste punt van mijn 25 puntenplan. Het is het sluitstuk van al die andere punten, niet het beginpunt. Zware metalen en andere gifstoffen dienen op een andere manier verwijderd te worden.

Doordat ik wekelijks de genoemde medische markers meet bij enkele personen, kan ik goed beoordelen hoe het met de werking gesteld is. Onze gezondheid gaat er, volgens de metingen, iedere keer op vooruit.
Het gaat niet snel, maar langzaam, en er blijft een stijgende lijn zichtbaar.
In feite heb ik nu genoeg ClaeSmog's vervaardigd, want het is een heel werk, en alle bekenden zijn nu voorzien.
Bepaalde *klagers* heb ik het voorgesteld, maar men haalt de schouders op, want kennelijk zijn alleen producten uit een fabriek *goed*. Ieder zijn meug.

 

 

01-01-2012 Hoe ik het zie

De problematiek van elektrosensitiviteit wordt door velen anders gezien.
Ik zie het als volgt.

Natuurlijk, velden ontwijken is leuk en aardig, maar gaat vrijwel niet meer, en zeker niet meer in de komende tijd, want er komt nog heel wat op ons pad.

1. Afschermen heeft enkel zin om meetbare transversale golven tegen te houden. Echter, de biologisch actieve longitudinale golven gaan dwars door afschermingen heen.
Bovendien kunnen ze van positief karakter door afschermingen zelfs een negatief karakter krijgen.
(Dat is de reden dat personen ondanks afschermingen toch last ervaren.)

2. De eigenschappen van negatieve longitudinale golven kunnen door bepaalde *gizmo's*, zoals bijvoorbeeld het BioProtect kaartje, beinvloed worden.
Behalve wanneer de elektrosensitieve persoon als een grotere resonator werkt.

3. Veel van deze maatregelen zijn lokaal, en kunnen buitenshuis minder effectief zijn.
De enige remedie is ervoor te zorgen dat men tot de 75% van de bevolking hoort, die nergens last van heeft, en dat ook de eerste decennia niet zal hebben.
En dat kan men alleen bewerkstelligen door het immuunsysteem van het eigen lichaam op te krikken. Een aanzet daartoe is bijvoorbeeld mijn 25punten plan, maar zoals gezegd, er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden (en bij anderen geleid hebben).

4. Mijns inziens kunnen de meeste artsen je hier niet helpen, omdat hun kennis ontoereikend is om bepaalde virussen, schimmels, bacteriën, en wormen te kunnen behandelen. Antibiotica is tegenwoordig niet meer effectief, terwijl colloidaal zilver dat nog steeds wel is. En bovendien erkennen zij elektrosensitiviteit niet.
Therapeuten kunnen wel goede diensten bewijzen, al is het maar dat zij een uitgebreidere diagnose kunnen stellen, en alternatieve behandelingsmethoden gebruiken, die wel effectief zijn.


PS. Het steigend aantal elektrosensitieven komt niet voort uit die 75%, maar uit de resterende 25% met een beschadigd immuunsysteem, die wel vatbaar zijn voor allerlei milieuinvloeden.
Als het aantal elektrosensitieven 1% zou bedragen, hebben we het over 180.000 personen, hetgeen ook mij nog veel voorkomt. Ook anderen schatten het werkelijke aantal op 5.000, en zelfs nog minder.
In ieder geval een voor de overheden te verwaarlozen aantal.


Moraal van het verhaal: Verbeter je eigen lichaam! Dat is de enige oplossing.
Dat is dan lang, veelomvattend en hard werken, maar het is de enige oplossing.

09-01-2012 Mopje IEI-EMF

A: "I feel ill."
B: "Do you have scientific proof that you are ill?"
A: "Well, no, but I am subjectively aware that I do not feel well."
B: "Subjective? Then this is not an objective empirically-based observation!"
A: "Uh. Well. I do not feel well."
B: "Are there peer-reviewed studies showing you are sick?"
A: "Well, no, but I have a fever, a sore throat, swollen lymph nodes, I feel nauseous, I cannot think straight, and I am having trouble remembering things."
B: "Ah ha! You must have `Idiopathic Environmental Intolerance Attributed to Electromagnetic Fields (IEI-EMF).` It`s all in your head dude. You are imagining things. The prescription is Cognitive Behavioral Therapy (CBT). Now, repeat after me, `I am not sick.` And if you do not comply, I will call Health Services and you will be admitted to a Psychiatric Hospital. Do you understand?"
A: "No, I told you that I do not feel well."
B: "Well, I warned you. I am dialing their number on my cell as we speak."

http://prd34.blogspot.com/2012/01/idiopathic-environmental-intolerance.html

 

16-01-2012 VLC Lichttechnologie

Claus Scheingraber en Stefan Spaarmann hebben een dokument naar buiten gebracht over VLC.

Het heet
Bürgerprojekt Lichttechnologie 2011 - 14.1.2012.pdf

Het is een lijvig dokument en geeft interessante aspecten weer.
Het is een pleidooi voor deze techniek als alternatief voor bijvoorbeeld draadloos WLAN en Wifi.
In plaats van draadloze modems etc. worden via het licht van bv. LED lampen computerdata's van de computer van en naar LED lampen overdragen. Deze signalen gaan niet door muren etc. heen, en blijven dus binnenskamers.

Alhoewel de heren uitvoerig over elektrosensitiviteit schrijven, hebben zij de essentie ervan niet begrepen.
Helaas.
Het is mijn mening, en die van anderen, dat er eerst maar eens een serieuze studie met elektrosensitieven aan vooraf dient te gaan, om goed vast te stellen, dat deze techniek niet nieuwe gevaren voor elektrosensitieven inhoudt.

De bij deze techniek gebruikte LED lampen zullen bij de dataoverdracht wellicht stroboscopische effecten ten toon stellen. En elektrosensitieven kunnen bij zelfs minimale hoeveelheden frequenties gaan reageren met lichamelijke klachten.
Voor mij vallen deze signalen onder de noemer *dirty air*, en ik heb al vaker over de gevaren daarvan bericht.
Frequencie therapie is toch reeds een gekend iets. Rond 1930 gebruikte Royal Rife reeds zijn met Argon of Helium gevulde Phanatronlampen om daarmee frequenties op patienten los te laten en ze te genezen. Iets wat hedentendage nog steeds wordt toegepast.

Zie: www.milieuziektes.nl/Pagina61.html

Ik haal maar eens het volgende bericht aan van een persoon die een ClaeSmog draagt:

De angst van ons konijn voor de stofzuiger is ineens weg. Daar konden we ons vandaag weer over verbazen.... Ze is al 5 jaar bang voor de stofzuiger. Gaat met grote bange ogen in de hoek van het hok zitten. Vandaag de stofzuiger aangezet. Ze keek op spitste haar oren, maar geen grote ogen en na een paar seconden was de stofzuiger niet eens interessant meer.

Als zelfs konijnen reageren op de uiterst zwakke straling van een ClaeSmog, hoe zal de mens dan wel niet reageren op de flikkeringen van VLC?

Zonder voorafgaande studie dient het niet op de markt te komen.
Nogmaals, ik vind hoogfrequente frequenties niet zo gevaarlijk, want die kunnen slechts enkele millimeters in de huid doordringen. Het gevaar zit hem in de lage- en midden frequente frequenties, die zo diep in het lichaam kunnen doordringen, en daar hun biologische werking uitoefenen.
En dan heb ik het nog niet eens over de bijkomende longitudinale golven.

Voorts is het zo, dat ik ervaren heb, dat elektrosensitieven harder op uiterst zwakke signalen kunnen reageren dan op hele sterke. Dat klinkt tegenstrijdig, maar dat is wel zo.
Er is nog veel te weinig, of praktisch geen echt onderzoek naar elektrosensitiviteit verricht.

18-01-2012 Alasdair Philips Interview

Dr. Mercola hield een interview met Alasdair Philips, de man achter Powerwatch.

De film is hier te zien

De transcript van het interview is hier te lezen.

Net als bij Barrie Trower, is het leerrijk en interessant on te lezen.

20-01-2012 Bühneschreeuwers

Op StopUMTS.nl is te lezen, onder Oproepen: 6e bijeenkomst Klankbordgroep:

De 6e Bijeenkomst van de Klankbordgroep bij het Kennisplatform Elektromagnetische Velden vindt plaats op 15 maart 2012 zoals gebruikelijk in de raadszaal van het stadhuis in Den Bosch..

De (zeer goed genotuleerde) verslagen van de vorige bijeenkomsten kunt u vinden op:
www.kennisplatform.nl/Onderwerpen/Klankbordgroep/Klankbordverslagen.aspx .
De zittingen zijn openbaar, er is een publieke tribune.
Hieronder een ingezonden artikel dat de redactie van Stopumts enige tijd geleden ontving en dat beschrijft hoe het er bij zo'n bijeenkomst van de klankbordgroep aan toe gaat:


Dat verslag van een onbekende notulist toont in schrijnende mate aan hoe het Kennisplatform EMV aankijkt tegen de NGO's. Ze mogen dan wel mee aan tafel zitten, maar dienen verder eigenlijk hun mond te houden. Ze worden beschouwd als *schreeuwers in de Bühne*, aldus de voorzitter.

De vooringenomenheid en brutaliteit van de als *bliksemafleider* fungerende voorzitter, de burgervader van den Bosch, spreekt boekdelen.
Zijn uitspraken zijn niet van Brabantse humor of jovialiteit, maar gewoon van platvloerse onverschilligheid ten opzichte van personen die hij niet aux sérieux neemt.
Zijn arrogantie blijkt uit de uitspraak:

"We hebben bij de gemeenteraadsvergaderingen hier in deze raadszaal altijd drie categorieën mensen: een is het college van B&W, dan heb je de raadsleden, en dan heb je nog wat schreeuwers in de bühne. En daarmee zou je Henk Wever kunnen vergelijken."
Tijdens deze uitspraak lacht de burgemeester breed.

(Men kan zich afvragen hoe het dan tijdens gemeenteraadsvergaderingen in Den Bosch toegaat!)

De integriteit van de andere leden valt daarmee ook te betwijfelen, daar men dit kennelijk als gewoon beschouwd. Fatsoenlijke omgangsvormen zijn hier ver te zoeken.
Nee, over deze Klankbordgroep hoeven we ons absoluut geen illusies te maken.

Trouwens, over mijn dokument dd. 17 Juli 2011 aan het Kennisplatform/Klankbordgroep heb ik tot nu toe ook nog geen enkele reactie mogen ontvangen.
Dit betekent, dat men niet in het minst geinteresseerd is zich in de problematiek van elektrosensitiviteit te verdiepen, en dus niet bereid is ook maar het geringste er aan te veranderen of aan te passen.

N.B. Dat hele gedoe met het Kennisplatform EMV, waaruit tot nu toe nog helemaal niets positiefs is voortgekomen kost de belastingbetaler slordige 1,2 miljoen Treuro's per jaar.
Voor 6 bijeenkomsten per jaar, plus enkele Kennisberichten, welke nietszeggend zijn, en ingefluisterd worden door de Gezondheidsraad ? Nietwaar ?
Nog afgezien van het door de NGO's afgekeurd Kennisbericht Elektrogevoeligheid, waarvan tot nu toe nog steeds geen enkel herschreven en goedgekeurd exemplaar valt te bespeuren.

Nee, wat mij betreft mag men het Kennisplatform EMV gisteren nog opdoeken.

PS. Wetenschappers horen toch nieuwsgierig te zijn, of niet toch?
Mijn bevindingen, dat ik elektronisch kon meten, dat een DECT telefoon het vetgehalte van de lever doet toenemen, en het dragen van een ClaeSmog dat weer doet afnemen, zou toch iedere wetenschapper moeten doen opspringen? Nee dus.

PSS. Uit het feit, dat StopUMTS deze notulen, van een door haar bijgewoonde vergadering, op haar website heeft gepubliceerd, mag ik aannemen dat het met de werkelijkheid overeenkomt.

26-01-2012 Studies

Op www.emf-portal.de/viewer.php?l=g&aid=19686 staat een mooie studie.

Aan de in 2008 begonnen Kohortenstudie namen 1.375 toevallig gekozen inwoners van Basel deel, die de onderzoekers inzage in hun mobieltjes-data verleenden.
Men kon geen samenhang vinden tussen gebruik mobieltjes, elektromagnetische velden en onspecifieke gezondheidsklachten of Tinnitus.

Dus, elektrosensitiviteit bestaat niet. Weer een studie die de Gezondheidsraad zal koesteren.
Dit resultaat werd 4 jaaar geleden al zo voorspeld door de sponsors van deze studie.

An der Basiserhebung beteiligten sich insgesamt 1375 Personen (Teilnahmerate: 37%). An der Folgebefragung nach einem Jahr nahmen 82% (n=1122) erneut teil. Sieben bis 8% der Zufallsstichprobe bezeichneten sich in der ersten oder zweiten Befragung als elektrohypersensibel (n=130). Weitere 13 bis 14% gaben an, durch HF-EMF Beschwerden zu haben, betrachteten sich aber nicht als hypersensibel ("Attributers", n=219). Nur eine Minderheit der beiden Gruppen mit EMF-bezogenen Beschwerden gab bei den Befragungen 2008 und 2009 die selbe Antwort (5.3% der "Attributers", 4.6% der EHS-Personen). In der EHS-Gruppe lag der Frauenanteil bei 72.3% und war damit höher als in den beiden anderen Gruppen.

Kijk, 13-14% gaf aan door EMV klachten te ervaren, maar beschouwen zich niet als EHS. Hoe de wetenschappers dan tot de conclusie komen, dat er geen samenhang zou zijn. De expositie was slechts 0,2V/m ofwel 100µW/m².

Echter, die 1.375 personen maken slechts 0,72% deel uit van de 192.028 Baselaars en Baselarinnen!
Trouwens, echte elektrosensitieven gebruiken geen mobieltje, en zeker geen andere draadloze apparatuur.

Deze proefpersonen behoren tot de 75% van de bevolking die nog nergens last van heeft.
Had men echter echte elektrosensitieven erbij gehaald, zou er een andere uitslag gekomen zijn.
Personen die zeggen wel eens wat te voelen, maar zich niet EHS voelen zijn dan ook geen echte elektrosensitieven.

Een conclusie over deze studie staat ook op:
www.elmar.unibas.ch/FMPro?-db=ELMAR.fp5&-format=details.html&identnummer=2541&-find

*********************************************************************************
Anders ziet het uit met studies die wel wat aantonen en duidelijkheid verschaffen..
Verhelderend zijn de studies van Genuis.
Genuis 2008.pdf en Genuis & Lipp 2011.pdf
Vooral dat laatse verschaft veel helderheid over elektrosensitiviteit.
*********************************************************************************
Het BioInitiative Report is wel dik, maar wordt door de autoriteiten niet aanvaard.
Waar nog niemand gaten in heeft kunnen schieten is het EMF-Handbuch van het Ecolog Instituut.
*********************************************************************************
Heel interessant is de Griekse studie op:
electromagnetichealth.org/electromagnetic-health-blog/mice-proteome/
Hier heeft men gevonden dat door EMV een 143 tal proteinen kunnen worden aangetast, en die zouden in verband staan met leren, onthouden, Alzheimer, etc. dus de gedeeltes van ons brein.
De expositie bestond uit mobieltjes en DECT.
Hieronder een schema van die proteinen.

Naschrift dd 31-01-2012:

Darius Leszczynski heeft een commentaar over deze studie gepubliceerd:

betweenrockandhardplace.wordpress.com/2012/01/29/•greek-proteomics-study-on-effect-of-cell-phone-radiation-on-mice-brain/

26-01-2012 Forum

Op http://www.ehs-ervaringen.nl/blog/2011/08/forum-voor-mensen-met-ehs/ kan men zich aanmelden voor een beschermd forum voor elektrosensitieven, en geinteresseerden.

Er wordt niet gezeurd over ervaringen, maar tips aangedragen hoe je het een en ander kunt aanpakken.
Een positieve instelling.
En je kunt er verhalen lezen van elektrosensitieve personen die langzaam opknappen. 
Want dat is ook een psychologische opsteker, dat je ook van anderen verneemt dat verbetering goed mogelijk is. En wat zij daarvoor ondernomen hebben.
*Ermee leren leven* is beslist niet mijn motto. Mijn motto is *genezen en het achter je laten*.
 
Mijn voordien zwaar elektrosensitieve echtgenote, waar het allemaal mee begon, zegt nu wel eens:
*Ik kan me nu eigenlijk niet meer voorstellen dat ik daar vroeger zo'n erge last van heb gehad!*

Het is dus goed mogelijk om de gevoeligheid voor EMV aanzienlijk te verminderen, maar daar moet men wel het een en ander voor doen.
Rennen naar de huisarts heeft weinig zin, want die weet er geen raad mee. Sommige therapeuten kunnen wel helpen. Mijn methode is gebaseerd op alternatieve methoden.

De elektrosensitieven kan men goed in verschillende groepjes indelen.

Er zijn er, die wel lijden, maar zich niet realiseren wat de oorzaken kunnen zijn.
Er zijn er, die in een afgelegen, beschermde omgeving vertoeven, zonder kontakt met de buitenwereld.
Dan zijn er die wel wat weten, maar zich liever als hypochonder gedragen, en maar blijven klagen en jammeren, maar niet bereid zijn naar goede raad te luisteren, en tenslotte het bijltje er bij neerleggen.

Ik heb het niet over de protestanten, die met het mobieltje tegen het hoofd, bezwaar maken tegen een zendmast in hun achtertuin, en als die er eenmaal staat alles laten varen.
Nee, ik heb het over personen die te lijden hebben onder elektrosmog.

Voor elektrosensitieve personen die wat aan hun situatie ten goede willen veranderen moet ik aanbevelen om zich te registreren op genoemd forum.
Er zijn figuren, die zich weliswaar hebben laten registreren, maar nooit meer postings hebben gelezen.
Dat zijn dus personen die niet echt geholpen willen worden, en die niet bereid zijn adviezen op te volgen.

Klagen en jammeren helpt echt niet. Je moet zelf wat DOEN.

30-01-2012 EU-congres Brussel 2011

Van het EMFcongres van de EU te Brussel op 16 en 17 November 2011 zijn nu de verslagen gepubliceerd.

ec.europa.eu/health/electromagnetic_fields/events/ev_20111116_presentations_en.htm

30-01-2012 Stijging kanker

Vaak wordt beweerd, dat kanker niet aan het stijgen is.
Maar Vandaag staat in de Telegraaf te lezen:

Bijna 100.000 keer per jaar diagnose kanker

AMSTERDAM -  Bijna 100.000 mensen per jaar krijgen kanker. Het aantal is het afgelopen decennium met 36 procent toegenomen, zo blijkt uit cijfers die de Nederlandse Kankerregistratie (NKR) maandag heeft gepresenteerd.

Borst-, darm-, huid-, long- en prostaatkanker zijn de meest voorkomende soorten. Het aantal mensen met diagnose huidkanker is enorm gestegen. In 2000 kregen 6500 mensen deze ziekte, in 2010 was dat met 105 procent toegenomen tot 13.300 mensen. Elk jaar stijgt het aantal nieuwe kankerpatiënten met ongeveer 3 procent. Het aantal groeit al jaren en zal naar verwachting blijven stijgen, onder meer door de stijgende levensverwachting. Een andere oorzaak is verandering van leefgewoontes. Zo roken meer vrouwen dan in de jaren '70, waardoor ze vaker longkanker krijgen. Bijna 3,5 procent van alle Nederlanders leeft met kanker of heeft in het verleden kanker gehad. Het gaat om ongeveer 570.000 mensen.

03-02-2012 Studie Genuis & Lipp

Dit is een belangrijke publicatie, want het behandelt vele aspecten van elektrosensitiviteit.

Hier staat de originele engelse versie

En hier staat een duitse versie, met aanvullingen.

Binnen het forum van ehs-ervaringen.nl wordt door een aantal personen met man (en vrouw) en macht gewerkt om ook een nederlandse vertaling uit te kunnen brengen.

 

09-02-2012 Oproep Karen van Loon

Beste Allen,

Karen verzoekt mij het volgende aan jullie mede te delen:

" Ik heb nog twee weken te gaan. Uiterlijk vrijdag 24 februari moeten mijn moeder en ik onze schuilplaats in Woold/Winterwijk verlaten.  De huidige eigenaar gaat dan verhuizen en de nieuwe eigenaar gaat met een verbouwing beginnen.

Tot op heden heeft mijn vader nog geen alternatieve plek kunnen vinden, ondanks de hulp en de suggesties van velen.

De infecties waaraan ik lijd, steken de kop weer op en vergen aanvullende behandeling door de Internist in Oss. Terug naar Megen is volstrekt onmogelijk. Ik zou daar onmiddellijk verbranden.

In de omgeving van Oss is er geen plek gevonden, waar ik zou kunnen zijn. Alleen de Maashorst is voldoende stralingsarm, dat ik er een kans zou maken. Mits in de buurt van een eerste hulppunt, waar ik in geval van nood op zou kunnen terugvallen, zou een stukje grond waarop een caravan zou mogen staan, een mogelijkheid zijn. Is er iemand die zo'n plek weet in de Maashorst of elders binnen een straal van 30 km van Oss?

Een advertentie in de bladen heeft niets opgeleverd. We zijn ten einde raad. Mijn moeder is nu ernstig ziek aan het worden, terwijl ze mij hier in Woold onder siberische omstandigheden probeert te helpen. Als er over twee weken geen oplossing is, zal ik dat niet overleven en mijn moeder wellicht ook niet. En dat terwijl twee nieuwe terapieen, gericht  op vermindering van mijn extreme electrogevoeligheid lijken te helpen. Maar er zijn maanden nodig voor echte progressie, maar dan wel in een stralingsvrije omgeving.

In uiterste nood vraag ik jullie: weet er nog iemand iets om ons te redden? Ik wil nog zo graag leven....

Als het maar enigszins kan.. help ons!!"

 

Tot zover Karen's verzoek.

De tijd dringt en ik ben als vader vrijwel uitgepraat, alhoewel ik blijf zoeken tot de laatste minuut...

Groeten,

Lex van Loon

*****************************************

Bovenstaande mail ontving ik heden.
De titel van de subject luidt: Karen: de deadline nadert
In werkelijkheid is het: Karen:de death-line nadert! Letterlijk!

Dit is echt Holland op zijn smalst.
Karen is zelfs gedwongen om processen te voeren omdat haar PGB's zijn geweigerd.
Ze is 38 jaar, cum laude als apotheker afgestudeerd, en nu in de vernieling.

Voor de betweterige oenen, die het niet willen snappen: de death-line nadert!

Niemand kan naderhand zeggen: Wir haben es nicht gewusst.
Het is in en in triest.

13-02-2012 Kafka bij Karen

Velen onder u wisten al dat Nederland een bananenrepubliek is, maar niet dat hier Kafkaiaanse toestanden mogelijk zijn.
Velen protesteren tegen zendmasten, gaan demonstreren bij providers en gemeenteambtenaren en wethouders, maar realiseren zich helemaal niet wie de werkelijke vijanden zijn.

Onze gemeenschappelijke vijanden bevinden zich echter in het medische circuit: Huisartsen, specialisten en psychiaters.
Behoudens enkele uitzonderingen uiteraard.
Specifiek de GGD is uiterst onwillig t.o.v. elektrosensitieven, want zij weigeren pertinent elektrosensitieven te onderzoeken, (wanneer die daarom vragen).

Het moge ondertussen duidelijk zijn, dat de zwaarst getroffene elektrosensitieve, Karen van Loon, niet depressief, maar uiterst wanhopig is, daar zij rond 25 Februari het verblijf te Winterswijk moet verlaten en een terugkeer naar Megen onmogelijk is. Haar hoop was nog gericht op een goed gesprek met een psychiater, welke gepland was voor vandaag, maar helaas niet is doorgegaan. Deze psychiater verklaarde dat de gezondheidsklachten van Karen zuiver somatisch zijn, en niet psychologisch.

Maar afgelopen vrijdag werd Karen door de politie van Winterswijk in haar pyjama hardhandig opgepakt, waarschijnlijk op advies van de huisarts te Winterswijk, in een politiebusje gesmeten en opgesloten in een isoleercel, met uiteraard rondom C2000, DECT WLan, TL, spaarlampen, enfin de hele rotzooi aan elektrosmog, waar zij niet tegen bestand is. Haar moeder werd daarbij hardhandig tegen de muur gekwakt.
Ja, onze politie is hulpvaardig, beleefd en voorkomend. Alleen als het hun uitkomt.
De dienstdoende psychiater van Zevenaar/Winterswijk vond het maar allemaal flauwekul, en liet de kermende Karen vervolgens overbrengen naar Apeldoorn, ook weer met een politiebusje.
Haar verzoek om het tussenraam in het busje te sluiten, waardoor ook veel elektrosmog vanuit de cabine kwam werd genegeerd.

Ook in Apeldoorn werd ze weer *gemarteld*, waardoor haar huid en onderhuid weer verbrandingsverschijnselen vertoonden. Niet alleen haar gezicht, maar ook haar buik en rug.
De perverse sadistische psychiater ging express met een iPhone vlak bij haar gezicht zitten bellen.
(Een iPhone is een van de krachtigste elektrosmog vervuilers.)

Karen moest op een metalen bed liggen, met elektromotoren (!) en een spaarlamp erboven (Zevenaar).
Iedere keer, dat Karen de stekker van de motoren uit het stopkontakt trok, werd die er weer ingestoken.
Haar medicatie werd haar onthouden.

De antibioticakuur was twee weken geleden afgelopen, dus daar kon ze nu niet het bloed in de urine door verklaren. Ze had al pijn in de linkerkant van het lichaam, omdat enkele zenuwen daar beschadigd waren, maar nu heeft ze pijn over het hele lichaam.
Het enige medische onderzoek bestond uit eenmaal de bloeddruk en de hartslag meten. Verder werd er niets onderzocht.

Later op Zaterdag kreeg Karen een andere psychiater te zien. Die schrok van de verbrande huid en zorgde ervoor, dat haar vader haar midden in de nacht kon ophalen.

Nu is Karen helemaal een wrak.

Men kan hier spreken van opzettelijk letselschade toebrengen.

Later verklaarde de huisarts, dat hij ondanks zijn eerdere toezeggingen, niets gelooft van elektrosensitiviteit, alhoewel hij ook andere elektrosensitieven in zijn praktijk onder behandeling heeft.
Het zal je huisarts maar wezen.

Weet dus nu wie je vijanden zijn als je elektrosensitief bent.

Zie dat je niet in handen valt van dergelijke sadistische figuren.

In feite is de omslag in het begrip begonnen tijdens een bijeenkomst te Winterswijk begin December jl. met de secretaris van het Kennisplatform EMV, een vertegenwoordiger van de KEMA, iemand van de GGD, een wethouder van Oss en de voorzitter van de StichtingEHS (Hugo Schooneveld).
En het waren nu juist de uitspraken en verwijten van deze voorzitter, die stelde dat alles bij Karen *tussen de oren zit*, dat al die virussen onbelangrijk zijn en dat zij niet zo koppig moet zijn, die de omslag veroorzaakten.
Daarop heeft iedereen gemeend, dat het allemaal wel meevalt en er verder niets hoeft te gebeuren.
Ja, Karen hoorde het niet in Keulen, maar in Los Angeles donderen.

Tja, als de voorzitter van een Stichting die zegt op te komen voor de belangen van elektrosensitieven, die ook zitting heeft in het Klankbord van het Kennisplatform EMV, al stelt dat het *tussen de oren zit*, dan zal dat wel zo zijn.
Er zijn meer personen, die met serieuze klachten omtrent elektrosmog bij deze voorzitter komen en dan een volkomen nihilistische ontkennende houding aantreffen. En om die reden de StichtingEHS de rug toe keren.

Ik heb al eerder geschreven, dat deze voorzitter bitter weinig van elektrosensitiviteit en daarmee samenhangende biologische processen afweet, hetgeen nu ook weer gebleken is.
Hij behoort nu tot de groep ontkenners, waarvan er al veel te veel rondlopen.

Hij past goed bij een IZgMF, Informations Zentrum gegen MobilFunk, waar elektrosensitieven ook uitgescholden, belachelijk, en met de grond gelijk gemaakt worden, en waar prof. Lerchl ook aan meedoet.
Er bestaat nog zoiets als wraakroepende zonden: Naar verluidt gaat men een prachtige zendmast oprichten vlakbij deze voorzitter. Dat zal hem deugd doen *tussen zijn oren!*

Naschrift 14-02-2012:

De vader van Karen van Loon heeft een verslag geschreven; dat staat hier:

23-02-2012 Haaruitval door mobieltje ?

Opmerkelijke studie:

Int J Radiat Biol. 2012 Feb 21. [Epub ahead of print]

Single-strand DNA breaks in human hair root cells exposed to mobile phone radiation.
Cam STSeyhan N.
Abstract
Abstract Purpose: To analyze the short term effects of radiofrequency radiation (RFR) exposure on genomic deoxyribonucleic acid (DNA) of human hair root cells. Subjects and methods: Hair samples were collected from 8 healthy human subjects immediately before and after using a 900-MHz GSM (Global System for Mobile Communications) mobile phone for 15 and 30 minutes. Single-strand DNA breaks of hair root cells from the samples were determined using the 'comet assay'. Results: The data showed that talking on a mobile phone for 15 or 30 minutes significantly increased (p< .05) single-strand DNA breaks in cells of hair roots close to the phone. Comparing the 15-min and 30-min data using the paired t-test also showed that significantly more damages resulted after 30 minutes than after 15 minutes of phone use. Conclusions: A short-term exposure (15 and 30 minutes) to RFR (900-MHz) from a mobile phone caused a significant increase in DNA single-strand breaks in human hair root cells located around the ear which is used for the phone calls.
PMID:
22348707
[PubMed - as supplied by publisher]