Een opsomming van een groot aantal russische studies heeft prof. Karl Hecht HIER uiteengezet.
Een studie over straling en bijen staat HIER.
Voordracht prof. Karl Hecht op 07-07-2006 bij Bayerischer Landtag.
Milieuziektes uiten zich in overgevoeligheid voor *elektrosmog* (elektrische, magnetische en elektromagnetische velden), multiple chemical sensitivity disorder, post viraal syndroom, post traumatisch stress syndroom, slapeloosheid, chronische vermoeidheid, chronische hoofdpijn, prikkelbare darm syndroom, tinnitus, hartritmestoornissen en andere moeilijk objectiveerbare, regulier behandelbare chronische aandoeningen.
Elektrosensibiliteit
is een zeer complex thema.
Het is niet zo, dat men kan stellen: *Daar staat
een zendmast, en daar wordt ik dus ziek van*.
Zo simpel ligt het niet.
Enkel mensen met een bepaalde voorgeschiedenis en voorbelasting kunnen elektrosensibel
worden. Dat is ook de reden waarom er nog zoveel mensen zijn die momenteel nog
geen last hebben, alhoewel iedereen met de tijd voor de bijl zal gaan.
Bekend is bijvoorbeeld, dat mensen nog net een DECT telefoon kunnen verdragen, maar als er een zendmast bijkomt, zij dan ineens gezondheidsklachten vertonen.
De
oorzaak is dan de DECT telefoon, en de zendmast is slechts de druppel, die de
emmer doet overlopen.
Ook spelen laagfrequente elektrische- en magnetische
velden een grote rol, evenals gelijkvelden zoals die vaak bij bedden gevonden
worden.
In feite is alles boven 200 nanoTesla en 200 microWatt per vierkante meter ziekmakend.
De
overheid stelt herhaaldelijk, dat de gemeten straling ver onder de grenswaarden
liggen.
Er is zo of zoveel procent van de grenswaarden gekonstateerd.
Maar dat is een zoethoudertje.
Langdurige blootstelling aan 200 tot 2.000 uW/m2 (0.275 - 0.9 V/m) kan leiden tot elektrosensibiliteit.
En eenmaal elektrosensibel geworden mensen kunnen al reageren vanaf 1 uW/m2 ofwel 0.02 V/m.
Dat wordt door de overheid ontkend, maar is in de praktijk wel het geval.
Eveneens
wordt er beweerd, dat niemand straling kan voelen.
Dat is inderdaad juist,
want we hebben geen orgaan daarvoor om dat op te merken.
Wat er echter wel
gebeurt, is dat ons lichaam in zijn geheel reageert op elektrosmog.
Bij de
een is dat een knellende band rond het hoofd, ofwel hoofdpijn, ofwel slechter
zien, ofwel slapeloosheid, ofwel konstante moeheid, ofwel hartritmestoornissen,
ofwel tintelende onderbenen, ofwel suizen-knetteren-fluiten-brommen in de oren,
ofwel een droge mond, ofwel slijm in de keel, ofwel het gevoel dat alle energie
uit je lichaam wordt gezogen, ofwel sterk zweten enkel op het hoofd, en later
over het hele lichaam, etc.
Enfin, het zijn allemaal lichamelijke klachten,
waarvoor de medici geen directe oorzaak voor kunnen vinden
En
laat u niet in de war brengen:
Niet UMTS alleen is schadelijk.
GSM, DECT en draadloos modem is net zo schadelijk als UMTS.
In feite
zijn DECT telefoons en draadloze modems dat nog meer, omdat hun HF stralingshoeveelheid
nog hoger is, dan die van zendmasten.
Trouwens,
onderschat de mobieltjes zelf ook niet:
Zie volgende foto's,
waarbij tot 174 V/m = 80 miljoen uW/m2 werd gemeten!!!!!!!!
Onze emmer wordt ook al gevuld met allerlei gifstoffen, die ons voedsel, water
en lucht bevatten.
De ene mens heeft een grotere emmer dan de andere. Die
andere wordt dan eerder ziek.
Ook is het zo, dat de gepulste hoogfrequente
straling van de mobiele telefonie als een katalysator werkt op alle zwakke plekken
in ons immuunsysteem, en reeds zwakke aanwezige ziektebronnen doet versterken.
Het valt dus de zwakste schakel het eerst aan. Daar deze zwakste schakel bij iedereen
verschillend is, zal eenieder daarom ook anders reageren. De een krijgt slaapstoornissen,
de ander pijn op de borst, nog een ander heeft last van maag- en darmklachten.
Dit voor een goed begrip van de materie.
Krampachtig
houden de overheden vol, dat er geen aanwijzigingen zijn, dat mobiele telefonie
schadelijk voor de gezondheid zou kunnen zijn.
Dat is gewoon niet waar.
Men weigert een aantal studies, die dat wel aantonen te accepteren. Het aantal
studies daarover is overweldigend.
Vaak komen verschillende wetenschappers
langs andere wegen toch tot dezelfde konklusies.
Interessant is het artikel van Wolfgang Maes: Wissenschaft? Noch lange nicht!
De
overheden stellen steeds dat vele studies geen effecten hebben aangetoond. Men
is daarbij echter wel heel selektief. De studies die wat aantonen worden daarbij
onder tafel geveegd en bestempeld als onwetenschappelijk, onjuist, vol fouten,
etc.
Men mag ook niet vergeten, dat het merendeel van de studies die geen
schadelijkheid aantonen betrekking hebben op laagfrequente velden, en dat is iets
geheel anders dan gepulste signalen.
De meeste studies over mobiele telefonie hebben betrekking op mobieltjes; over zendmasten zijn er slechts enkele studies gedaan.
Opgemerkt
zij ook, dat veel studies in opdracht worden gegeven door de telecom industrie,
die graag rapporten wil, die de onschadelijkheid aantonen.
Wanneer er dan
toch schadelijkheid gevonden wordt, beslist de opdrachtgever, dat er niet gepubliceerd
mag worden (bv de Ecolog studie), of dat er weglatingen zijn en andere interpretaties
(zoals bv bij de duitse Rinderstudie).
Ook
wordt vaak aangevoerd, dat een bepaalde studie niet herhaald is. Maar de praktijk
leert, dat geen enkele studie herhaald wordt, want niemand wil betalen voor eenzlfde
studie met eenzelfde uitkomst. Bij zg. herhaalstudies worden er altijd een aantal
parameters veranderd.
Zo is het zwitserse ETH onderzoek geen replica van het
TNO-Cofam onderzoek.
Bij TNO was er GSM900, GSM1800 en UMTS, met 0.71 en 1
V/m, en dat slechts op een enkele dag.
Bij ETH is er enkel sprake van UMTS,
1 V/m en 10 V/m, en verdeeld over 4 weken.
Henry Lai heeft een aantal studies op een rijtje gezet, die met mobiele telefonie te maken hebben.

Info | SBM-2008 | Bouwbiologisch huisonderzoek | Literatuur | Alternatief | Links | Kontakt |

De overheden houden ook krampachtig
vast aan het thermische principe:
Zonder warmteontwikkeling zou er geen schade
kunnen optreden.
Inmiddels
is uitvoerig bekend, dat er bij zeer lage stralingshoeveelheden echt wel biologische
effecten optreden, zonder dat er van enige warmteontwikkeling sprake is.
We
noemen dat a-thermische effecten.
Dr. Warnke heeft daarover al eens een
lijst met zo'n 200 rapporten opgesteld.
Omdat
we niet meteen dood omvallen, stelt men dat die biologische effecten niet schadelijk
zijn.
Maar bloedbeelden veranderen, er treden DNA breuken op, de erfelijkheid
wordt aangetast, en er treden een groot aantal kwalen op, waarvoor geen directe
oorzaak gevonden kan worden.
Al die chronische slapeloosheid, hoofdpijn, vermoeidheid,
pijn in gewrichten, armen en benen, last van maag- en darmklachten en urinewegen,
kortetermijngeheugen, pijn op de borst, hartritmestoornissen, en degeneratieve
aandoeningen bij steeds jongere mensen zijn er wel degelijk, zonder aanwijsbare
oorzaak. Dat zou allemaal *tussen de oren zitten*.
Dr. Ulrich Warnke stelt dat reeds tientallen jaren de gezondheidsschade door hoogfrequente zenders *Stand des Wissens* is.
Er
zijn steeds wetenschappers die de gevaren van mobiele telefonie bagatelliseren
en geschriften de wereld insturen om anderen proberen wijs te maken dat er niets
aan de hand is.
Iemand
die dat graag doet is Prof. Dr. Dr. med. habil. Jiri Silny van de TH te Aken.
Hij liet een geschrift bij alle zwitserse artsen in de brievenbus vallen. Frequentia
Dat
papier tart iedere beschrijving, en daar is Prof. Dr. med.
habil. Karl Hecht het beslist niet mee eens, en heeft daarom volgende verhandelingen
geschreven. Later zal nog een boek verschijnen.
Wie
de 81-jarige Karl Hecht is staat hier: KarlHecht.pdf
Bij elkaar zijn dit 200 pagina's, maar beslist de moeite van het lezen waard.
Men
vraagt zich af wat deze Jiri Silny bezielt om dergelijke zaken naar buiten te
brengen.
Daar is slechts een enkel triest antwoord op.
Hier ook het besproken BAG studie rapport.
De
europese Reflex Studie is nog steeds niet in zijn geheel gepubliceerd.
En
wat er van reeds bekend is wordt ook niet aanvaard.
Op
hese-project
staan wekelijks ook nieuwe studies en rapporten.
En dat zijn er al behoorlijk
veel. Overweldigend veel.
Een geliefkoosde stelling van de Gezondheidsraad is dat zij geen werkingsmodel voor elektrosensibiliteit zouden kennen.
Univ.-Doz.
Dr. Ferdinand Ruzicka van de universiteit van Wenen denkt daar anders over.
Een plausibel werkingsmodel
voor bioeffecten in het athermiche bereik voor EMF's van allerlei frequenties
tot in het Terrahertz - gebied is reeds onderzocht, in onafhankelijke universiteitsinstituten
bevestigd en in vaktijdschriften met Peer Review gepubliceerd, zie samenvatting:
http://www.buergerwelle.de/pdf/wirkmodell_fuer_athermische_bioeffekte.doc
en
http://www.mikrowellensmog.info/Elektrosmog.html
In zijn boek *Cellular Telephone
Russian Roulette* van Robert C. Kane staat beschreven dat voor het ontdooien van
een kip in een magnetron (met 2.450 MHz) een bepaalde tijd duurt. Als men echter
de frequentie van een mobieltje (GSM 900 MHz) neemt zal die kip eerder ontdooid
zijn.
Daar kwam men in amerika te laat achter toen er al miljoenen mobieltjes
verkocht waren en men dus de frequentiebanden niet meer kon veranderen.
De
900 MHz heeft een diepere penetratiegraad in het lichaam.
Daarom worden er
in ziekenhuizen ook vaak frequenties van 800-900 MHz gebruikt (en soms nog lager).
Beweringen,
als zou het water in ons lichaam gaan koken bij 2.450 MHz is onzinnig.
Als
dat zo zou zijn, was dat bij 900 MHz al veel eerder het geval!
De
pulsrate is ook van belang.
Verscheidene studies toonden aan, dat dezelfde
hoogfrequente straling, maar niet gepulst, lang zo schadelijk niet is, dan wanneer
ze wel gepulst is.
Neem bijvoorbeeld de radio en TV signalen. Als men niet
pal op de zenders woont, hebben weinigen last van deze straling.
UMTS
organisatiekanaal is gepulst met 15.000 Hz. Wanneer
er dataverkeer is vervalt dat.
De basisstations van GSM zenden met pulsrate
van 1733 Hz.
Een mobieltje met 217 Hz.
Een DECT basistation met 100
Hz.
Een C2000 zender met 17.6 Hz.
En een Wlan draadloze router/modem
met 10 Hz.
Wat wel het geval kan zijn, is
dat bepaalde zware metalen die in ons lichaam opgeslagen zitten de elektromagnetische
velden versterken.
(Gebleken is dat bij uitleiding van
zware metalen het elektrosensibelen veel beter gaat)
Door *photon
chemistry* worden cellen en groepen van cellen als het ware doof. Daardoor wordt
de communicatie tussen cellen en celwanden dermate gestoord, dat biologische effecten
optreden.
Australische
wetenschappers onderzoeken hoe signalen van neuron tot neuron in de hersenen vervuild
kunnen raken waardoor beelden en voorstellingen in de hersenen vervormd zijn als
verkeerd geheugen en verkeerde psychologische antwoorden worden gegeven omdat
de frequentie lichtjes
afweek en de verkeerde
DNA overschrijving was gemaakt.
Op
die manier denkt men dat mensen met schizofrenie geluiden horen en vreemde dingen
zien, die anderen niet horen of zien. Dat heeft blijkbaar allemaal te maken met
het overschrijven van DNA in de in de hersenen opgeslagen geheugenbanken.
Richtwaarden met betrekking tot gezondheid.
Het
is mijn persoonlijke schatting, gebaseerd op vele huisonderzoekingen, dat ca 10
% van de bevolking lijdt onder elektrosmog.
Dr. Gerd Oberfeld, een epidemioloog
in Salzburg, vertelde mij, dat hij na een studie uitkwam op 19 %.
Veel duitse
artsen melden dat ca 25 % van hun patienten lijden onder elektrosmog.
(Bij
het zwitserse ETH onderzoek bleek toch dat minstens 4 op de 117 deelnemers klachten
kreeg, dat is 3.4 %, na slechts 45 minuten bestraling.)
En
de Duitse Krankenkassen stellen dat ca 30 % lijdt aan een of andere vorm van milieuziektes.
En
Duitsland telt veel milieuartsen. nederland heeft er welgeteld 10, die allemaal
bij de GGD's zijn ingedeeld.
Als we nu eens uitgaan van 25 % van de bevolking, die lijdt onder elektrosmog, waarvan velen zich dat niet realiseren omdat veel artsen niet elektrosmog als oorzaak willen zien, dan moeten we ook durven vast te stellen, dat de overige 75 % van de bevolking TOT NU TOE nog geen enkele klachten heeft. Men tettert er vrolijk op los met mobieltjes, DECT telefoon en draadloos andere geweld, waarbij zendmasten ook nog geen invloed schijnen te hebben.
Let
wel, er zijn drempels.
Bij 200-2.000 uW/m2 (of
0,275-0,9 V/m) kan men elektrosensibel worden, wanneer men tot die 25 % behoort.
Eenmaal elektrosensibel geworden, kan men al gaan reageren vanaf 1-0,1
uW/m2 (ofwel 0,02- 0,06 V/m).
Die
75 % ervaart dus onder die 2.000 uW/m2 geen effecten, omdat zij nog niets in hun
lichaam hebben, wat kan reageren.
Zodra zij boven de 2.000 uW/m2 komen (en
dat is bij een aantal mobieltjes, DECT telefoons en draadloze modems) zal hun
lichaam wel LANGZAAM aangetast gaan worden, en worden
ook zij op den duur elektrosensibel.
Het
is onze ervaring dat de meeste zendmasten (binnen in woningen) per zender onder
de 200 tot 2.000 uW/m2 blijven. ( vijf zenders van 200 uW/m2 geven ook tezamen
1.000 uW/m2)
Telt men daar de andere elektrosmog elementen bij op, komt men
ook boven de genoemde grens.
Bij discussies gaan de overheden graag uit van die 75 %, die tot nu toe nog ongevoelig blijken.
Maar het
is zeer onrechtvaardig die 25 % gevoeligen te boycotten, want die hebben ook recht
op een gezond normaal leven.
En het is deze groep die nu eens extra aandacht
verdient.
PS.
in mijn tuin meet ik 1 uW/m2.
Iedereen kan binnen in mijn woning uitstekend
met zijn/haar mobieltje telefoneren.
Het is onzin, dat er in bv. de Randstad
zo sterk wordt bestraald.
De biologische effecten van zwakke elektromagnetische velden zijn heel goed beschreven door de engelse wetenschapper Andrew Goldsworthy, waarvan een aantal uitspraken ook staan vermeld in enkele engelse uitgaves van *het bitje*, bv October en December 2006.
Nu een tweede artikel: The dangers of electromagnetic smog
En hier een samenvatting op een A4-tje.
En hier:
Why mobile phone masts can be more dangerous than phones
De collega's van het zwitserse Diagnose-Funk hebben een uittreksel gemaakt van de befaamde BBC Panorama TVuitzending.
Hierin stelt sir William Stewart, als hoofd van de britse Gezondheidsraad, dat de WHO het verkeerd heeft.
WHO is wrong!
En dat wordt ook door anderen beaamd.
Het PDF bestand van Diagnose-Funk staat hier.
Als sir William Stewart, als hoofd van de engelse gezondheidsraad al stelt, dat de WHO het fout heeft voor wat betreft de EMV velden, en waarbij hij gesteund wordt door andere wetenschappers, mag men de conclusie trekken, dat de nederlandse Gezondheidsraad het ook volkomen fout heeft.
Trouwens,
de nederlandse Gezondheidsraad adviseert, als enige in de hele wereld, nog hogere
grenswaarden dan die door de ICNIRP worden voorgesteld.
De
belgische regering laat slechts 1/4 toe van de ICNIRP waarden en de belgische
Gezondheidsraad, die dezelfde kranten, boekjes, magazines en studies leest als
de nederlandse collegae, vindt dat nog veel te hoog, en adviseert nog veel lagere
waarden.
Er is een nieuwe groep.
Met een aantal redenen omkleed pleiten zij voor andere grenswaarden.
Lees hun verhaal! Ook hier: www.minderstraling.nl/Pagina005.html
Bekijk het nieuwste interview met Cindy Sage
Belgen passen voorzorgsprincipe toe
Belgen zijn en handelen veel verstandiger dan die Hollanders.
In
de eerste plaats heeft de Belgische regering bepaald dat slechts 25 % van de ICNIRP
waarden mogen worden toegepast.
En in tegenstelling tot Nederland waar de Gezondheidsraad
veel hogere grenswaarden adviseert,
vindt de Belgische Gezondheidsraad dat
nog veel te hoog, en adviseert daarom nog lagere grenswaarden (waardoor het Brusselse
Gewest een lagere norm van 3 V/m kon vastleggen).
En binnenkort in geheel Belgie.
En nu heeft de Belgische overheid op alle scholen een waarschuwingsfolder over GSM laten uitdelen. Zie Belgische GSM-school-folder.
Het kan dus ook anders en beter.
Blijkbaar geeft de Belgische overheid meer om de gezondheid van haar kinderen dan de overheden in Nederland.
Punten van Overweging bij demonstraties tegen zendmasten
1.
Lees eens
*het bitje* Februari 2007,
met titel: *De
waarheid omtrent zendmasten*.
25
% van de bevolking heeft toch ook recht op een gezond en beschermd leven.
De Gezondheidsraad gaf in 2007 aan dat de radiogolven van UMTS-masten mensen niet ziek maken.
Dat is juist. Want als dat niet zo zou zijn, zou iedereeen onderdehand ziek thuis zitten! En dat is gelukkig niet het geval.
Maar die 25 % van de bevolking, met een (door vele oorzaken) beschadigd immuunsysteem, is wel gevoelig voor elektrosmog.
En die werkt als een katalysator voor in het lichaam aanwezige latente ziektekiemen, zodat aanwezige ziektehaarden in het lichaam worden aangejaagd en sneller tot volle ontplooing komen.
De zendmasten zijn dus niet oorzaak, maar een gevolg.
Dus zieke mensen worden erdoor steeds zieker.
2.
Voeg toe dat UMTS een hogere
draagfrequentie heeft dan GSM, en daardoor minder penetratiediepte heeft. Met
als gevolg dat de zenders dichter op elkaar moeten staan (300-700 meter) of er
met hogere stralingsdichtheid gezonden moet worden.
(Om die reden wil men proberen
de 900 MHz frequentieband vrij te maken en daar UMTS op plaatsen.)
Daarentegen
zijn UMTS
signalen gepulst met 15.000 Hz (enkel
het organisatiekanaal). Die pulsrate ligt dan precies in tussen de bioresonantiefrequenties
van Royal Rife en Hulkda Clark, waarvan men één van hun frequenties
slechts maximaal 15 minuten per dag mag ondergaan. Doch UMTS zenders stralen 24
uur per dag.
3.
Onderzoeken:
a. Bij het
TNO onderzoek werden de proefpersonen weliswaar aan een cht UMTS signaal
blootgesteld, maar het GSM signaal was dat NIET. (Enkel organistatiekanaal met
4 van 8 tijdsloten in gebruik, en geen dataverkeer). Logisch dat weinigen wat
van GSM bespeurden.
Zie *het
bitje* Januari 2004 en http://www.milieuziektes.nl/Pagina12e.html
b. Bij zwitserse ETH onderzoek bleken er toch 4 personen te zijn (althans
die zich naderhand gemeld hadden) die TIJDENS en NA de proeven enorme lichamelijke
gezondheidsklachten kregen.
Zie *het
bitje* September 2006, en http://www.milieuziektes.nl/Pagina12e.html
Bijgevolg is de konklusie dan, dat UMTS mag, mits 45 minuten
PER WEEK, waarbij men dan rekening moet houden, dat 3.4 % van de bevoling
met gezondheidsklachten moet rekenen.
4 op de 117 personen = 3.4 %.
4.
Denk ook na over de consequenties
van de weigering van een UMTS zendmast.
Per 1 september 2007 is in
de staatscourant het artikel
SC81710.pdf verschenen.
Hierin wordt de verplichting tot dekking van UMTS bepaald, evenals de sancties
.
Op 300 meetpunten wordt er gemeten of een pakketje van 5 MB met een
minimale snelheid van 144 kb/sec gedownload kan worden.
Wordt geen
98 % bereikt, dan volgen er sancties.
Die sancties kunnen oplopen van Euro
5.000.000 tot 40.000.000 per kwartaal. Staat allemaal in genoemd dokument.
Gevolg: Advocaten wrijven zich al in de handen. Wanneeer door weigering UMTS
zendmast niet voldoende dekking ontstaat, zullen de aangeslagen providers deze
boetes doorschuiven naar de betreffende gemeentes, omdat die de oorzaak zijn van
onvoldoende dekking.
Als gevolg zullen wethouders zich zeer terughoudend
opstellen, en geen enkele zendmast, ook GSM, nog een stroobreed in de weg leggen.
Zoals reeds eerder gesteld, niet de providers zijn onze vijanden, want
die houden zich aan de (verkeerde) regels, maar de overheid, die de providers
heeft gedwongen zoveel mogelijk UMTS zendmasten te plaatsen, op straffe van flinke
boetes.
Na 1 april 2008 zijn de meetresultaten bekend, althans bij de providers, maar nog niet publiekelijk.
Agentschap Telecom wil momenteel de rapportage nog niet vrij geven, omdat men denkt dat er geheimen in staan.
In ieder geval zou blijken dat Telfort (welke overgenomen is door KPN) in het geheel niet de vereiste dekking heeft gehaald. KPN wil de licentie van Telfort niet teruggeven, en dat is nu voer voor de juristen.
Als een kip zonder kop kakelen de providers in de media, dat zij wel 100 % dekking hebben. Nu ja, 99 komma zoveel % hebben zij gehaald. KPN zou nog meer van die 100 % hebben gehaald dan Vodafone. Wat een arrogante domheid van de providers.
Als zij inderdaad 100 % dekking hebben, is een verdere uitrol van het UMTS netwerk helemaal niet nodig.
Sterker nog. De reeds geweigerde UMTS zendmasten hebben kennelijk helemaal niet ervoor gezorgd dat er een mindere dekking zou zijn ontstaan. Denk daar maar eens over na!
5.
Volgend jaar praat niemand
meer over UMTS of G3.
Het is een achterhaalde techniek. Veel te langzaam; slechts maximaal 1 MB/s. Met
HSDPA probeert men dat op te krikken naar 1.4-1.8 MB/s.
(Al eens een UMTS
mobieltje in de winkel geprobeerd? Met hun videomogelijkheid is het slechter dan
de slechtste webcam.)
WiFi gaat tot 44 MB/s, maar het bereik is beperkt.
Volgend
jaar komen de eerste mobieltjes met de opvolger
G4 op
de markt. Samsung heeft proeven gedaan en kwam op 1 GB/s, dat is duizend maal
sneller. Dan kan men wel videobeelden, voetbal, films, etc volgen. Hoe die G4
signalen er uitzien is nog niet bekend.
Lees verder op Pagina12f.html en wat LTE teweeg gaat brengen.
DVB-H
is men nu ook aan het uitrollen. althans men probeert.
(TV op een mobieltje)
Dat is voor mensen met een adelaarsoog.
Iedereen
wil thuis een TV van minstens een meter doorsnee, om goed te kunnen kijken.
Ik
ben al in Telecom-winkels geweest om te vragen of zij ook een speciale loupe met
DVB-T meeleveren. Want op zo'n schermpje van 2x3 cm kan men bij voetbalwedstrijden
toch nauwelijks een rugnummer herkennen.
6. Men heeft een aantal onderzoeken van de europese commissie bestudeerd, en kwam tot de konklusie, dat er nu beschadigingen aan DNA en genen optreden, waarvan de schadelijke effecten niet nu, maar pas over drie à vier generaties naar buiten komen. Onze achter-achter kleinkinderen zullen ons daar dankbaar voor zijn!
De Interphone studie en de manipulatie daarbij
Lloyd Morgan heeft een goede analyse gemaakt, hoe men de resultaten van de Interphone stdie anders heeft uitgelegd en probeert wijs te maken dat er geen tumor gevaar is.
Modulaties
Op Pagina9 staan een aantal geluidsfragmenten. Dat zijn opgenomen modulaties van allerlei Elektrosmog bronnen.
Ze bestaan enkel uit de laagfrequente modulaties, en zijn zonder de hoogfrequente draaggolven.
Gebleken is nu, dat elektrosensibele personen reeds klachten kunnen krijgen bij het aanhoren van enkele deze modulaties, waarbij dus de hoogfrequentie NIET aanwezig is.
De bron van het signaal is daarbij niet aanwezig !
Dit als bewijs, dat niet de hoogfrequente draaggolven zo schadelijk zijn, maar zeer zeker wel de modulaties.
Olle Johansson:
Mobile Phone Radiation: Is it safe ?
PDF bestand met verwijzing naar interview met hem, 15 x 10 minuten.
Het engelstalige *het bitje* November 2006 is helemaal gewijd aan Olle Johansson.
Aantal studies
Er is veel verwarring omtrent het aantal studies waarbij wel of niet wat gevonden zou zijn.
Actuele Status: 12 617 erfasste Publikationen bij het duitse EMF-Portal.
(Stand: 20. maart 2009)
Echter, men dient daarbij te bedenken, dat het EMF-Portal ondanks haar naam zich ook met laagfrequente elektrosmog bezig houdt, die niet op hoogfrequente elektromagnetische, maar op laagfrequente elektrische of magnetische wisselvelden betrekking heeft, en zelfs op gelijkvelden.
En dat is iets geheel anders. Wanneer men dan alle studies welke met frequenties beneden bijvoorbeeld
1 MHz betrekking hebben weglaat, opdat enkel "echte" EMF-studies over blijven, dan valt het aantal studies van 12617 terug op 1543. Dat is maar 13 % van de oorspronkelijke hoeveelheid. Dat vormt nog steeds een behoorlijk aantal, maar nu klopt het aantal enigszins.
Opgemerkt zij, dat hier ook een aantal studies bij zijn, waarvan de frequenties boven de gangbare gebruikelijke frequenties liggen van de mobiele telefonie.
Wanneer deze ook worden weggelaten (dus alles boven de 3 GHz) blijven er 1357 studies over.
En wanneer enkel het frequentiebereik van de huidige mobiele telefonie
(900 MHz bis 3 GHz) bekeken wordt, blijven er nog 1021 over. Dat is aanmerkelijk minder dat van de schijnbare 12 617 overblijft.
En daarbij moet nog een kanttekening gemaakt worden:
Omtrent zendmasten zijn er slechts een dozijn studies: de rest betreft enkel mobieltjes.
En bij een aantal studies met betrekking tot mobieltjes is men uitgegaan van enkel de hoogfrequente draaggolven, welke geen modulaties (en dus de ziektemakende informaties) bevatten.
10 uit 14 peer-reviewde studies over zendmasten vonden belangrijke verhogingen van symptomen.
Een grote fout welke demonstranten maken bij protestbijeenkomsten tegen zendmasten is, dat zij de effekten van mobieltjes op één hoop gooien met die van zendmasten.
Ook dient men zich ervan te vergewissen of de interpretatie van een studie juist is.
Vaak is er een verschil tussen de studie zelf en de korte samenvatting ervan.
Ook dient men op te passen over wat de media berichten.
Zo ook bijvoorbeeld over die belgische rattenstudie.
Er is nog steeds geen publikatie in een wetenschappelijk tijdschrift gezien (27-07-2008). Er is enkel een artikel in de belgische krant Le Soir, waarin weinig details vermeld staan.
Het FNV kakelt in het ene persbericht dat de ratten aan laagfrequente straling
waren blootgesteld.
In een ander, dat van de aan straling blootgestelde ratten er 16 van de 17 ratten een tumor hadden. Hier wordt de indruk gewekt, dat er proeven met 17 ratten waren uitgevoerd; nergens werd vermeld dat er ca. 120 ratten aan deelnamen.
Ook blijkt nergens uit, dat die tumoren het directe gevolg van de straling was!
Aan de hand van een tussenrapport uit 2006 is er al wat heftige kritiek op deze studie gekomen.
Zoals bv. van Prof. Lerchl bij IZgMF:
1. Die Studie scheint der zu entsprechen, über die 2006 im dem genannten
IEEE Band berichtet wurde (Adang und Vander Vorst). Ich hoffe, Sie haben
Zugang zu dem paper, bei mir kann ich es jedenfalls herunterladen (ca. 4,5
MB). Dort ist auch zu lesen, dass die Experimente von März 2004 bis
(vermutlich) September 2005 liefen, da die Dauer hier mit 15 Monaten
angegeben wurde. Dass es so lange gedauert hat, bis die Ergebnisse
vorgestellt wurden (soweit ich weiß, als mündliche Verteidigung der
Dissertation), ist etwas seltsam, aber das kommt schon mal vor.
2. FALLS die jetzt berichteten Ergebnisse sich auf das in 2006
veröffentliche paper beziehen, und nur dann, gibt es mit den Versuchen eine
unglaubliche Fülle von Problemen. Klar, einige werden jetzt sagen, Lerchl
möchte keine positiven Resultate anerkennen, aber Sie können das selbst
beurteilen. Jedenfalls werden die Autoren erhebliche Schwierigkeiten haben,
diese Arbeit zu veröffentlichen, da sie in einem Ausmaß mängelbehaftet ist,
das einem in der Tat "schwindlich" wird:
a) es ist keine "epidemiologische", sondern eine experimentelle
Untersuchung.
b) Die Käfiggrößen wurden mit 1,11 m Länge und 0,6 m Breite (oder 0,71 m,
das ist im Text und aus der Abbildung nicht klar zu erkennen) angegeben.
Selbst im günstigen Fall von 0,71 m ergibt sich eine Bodenfläche von 7810
cm², das sind 260 cm² pro Ratte. Bei 0,6 m Breite sind das nur 6600 cm².
Laut Europäischen Richtlinien sind für Ratten mit einem Körpergewicht von >350 g pro Tier 350cm² vorgeschrieben, das sind bei 30 Tieren pro Gruppe
(wie in dem 2006 paper angegeben) 10500 cm²! Es waren also zu viele (auch
noch männliche!!) Ratten pro Käfig untergebracht. Da in dem paper explizit
erwähnte Wichtigkeit der Vermeidung von Stress als möglichem Co-Faktor ist
daher schon ziemlich absurd.
c) Es ist nicht erwähnt, dass die Studie verblindet durchgeführt wurde (auch
wenn man in dem paper die Abb. 1 ansieht, fällt einem sofort die Antenne in
dem einen Deckel, in dem anderen das Fehlen einer solchen auf). Das ist
schon lange nicht mehr Standard.
d) Die hier (im thread) angegeben Daten wollen einfach nicht zur
Anfangsgröße von 30 Tieren je Gruppe passen: 31% von 30 ergibt 9,3 Tiere;
48% ergeben 14,4 Tiere; 59% ergeben 17,7 Tiere und 61% ergeben 18,3 Tiere.
Vielleicht lese ich etwas falsch oder es ist ein Übermittlungsfehler
aufgetreten oder sonst etwas, aber auch dies ist seltsam. Jedenfalls sind
die Komma-Tiere (nicht Koma-Tiere) irritierend.
e) Ganz abenteuerlich ist die "Dosimetrie", wenn man von einer solchenüberhaupt sprechen kann. Die "selbstgebauten" (Zitat) Anlagen wurden mit
handelsüblichen Antennen (Kathrein; 1 GHz) bzw. Hornantennen (10 GHz) mit
den entsprechenden Antennengewinnen und "hot spots" versehen. Das dies zu
extrem unterschiedlichen Expositionswerten am Käfigboden führen muss, ist
vollkommen klar.
f) Noch abenteuerlicher, wenn das überhaupt noch geht, aber es geht
offensichtlich, ist die "Berechnung" der benötigten Leistungsflussdichten.
Zunächst wird angenommen, Menschen seien 10-mal größer als Ratten ("ratio in
size between a human and a rat equals 10" ). Was damit gemeint ist, entzieht
sich völlig meinem Verständnis, ganz abgesehen von der Vernachlässigung von
altersabhängig unterschiedlichen Werten (siehe auch Punkt e). Dann werden
die ICNIRP-Grenzwerte genommen, der Grenzwert bei 100 MHz (2W/m²) auf 1 GHz
skaliert (durch besagten Faktor 10), und daher kommt man auf 200 µW / cm²,
der für Ratten bei 1 GHz "geeignet" ("suitable" ) sei. Auch für 10 GHz wurde
entsprechend verfahren. Eine Dosimetrie im eigentlichen Sinne (Berechnung
der von den Tieren tatsächlich im Ganzen oder in Organen) fehlt völlig.
g) Die (geringe) Anzahl der pathologischen Untersuchungen der gestorbenen
Tiere spricht nicht für eine sorgfältige Studie. Bei männlichen Ratten,
gerade wenn sie alt sind, muss man aufpassen, dass die ihre frisch
verstorbenen Kumpane nicht verspeisen und sie so einer pathologischen
Untersuchung zumindest teilweise entziehen. Man muss also den Zustand der
Tiere sehr genau überwachen und dann, wenn sie moribund werde, sie sofort
schmerzfrei töten. Auch in Verbindung mit Punkt b) habe ich hier sehr starke
Bedenken.
Eigen onderzoek
Wij zijn zelf een onderzoek gestart om de inwerking van elektrosmog op het lichaam aan te tonen.
Hierbij worden spectrogrammen gemaakt, door een aantal frequenties door het lichaam te zenden. Wanneer zij resonaties vinden, worden deze vastgehouden in een spectrumanalyse.
Zo wordt er eerst een nulmeting gemaakt. Daarna wordt de persoon aan een elektrosmogbron blootgesteld, en wordt er weer een meting verricht, en gekeken waar er nu resonanties optreden.
Nadat de expositie is uitgeschakeld, wordt er door metingen nagegaan hoe lang het duurt eer de oorsponkelijke grafiek weer wordt bereikt.
Hieronder een voorbeeld van een dergelijke spectrumanalyse.
Momenteel zijn we bezig uit te zoeken in welke frequentiegebied de nulmeting dient plaats te vinden, en welke filters daarbij nodig zouden zijn.
Zo hopen we de invloed middels meten aan te kunnen tonen zonder dat de proefpersonen een formulier hoeven in te vullen, of dat ze iets gevraagd moet worden.. Dus heel objektief.
